2002, Cilt: 8, Sayı: 4
İçindekiler
 
İPTAŞ, S., A. ÖZ ve A. BOZ, Tokat Kazova Koşullarında Birinci Ürün Silajlık Mısır Yetiştirme Olanakları Özet
İPEK, A. ve C. S. SEVİMAY, Çayır Düğmesi (Sanguisorba minor Scop.)'nde Azotlu Gübrelemenin Yem Verimine ve Verim Özelliklerine Etkisi Özet
ELİBOL, O., S. AKTAN ve M. TÜRKOĞLU, Farklı Mevsimlerde Uygulanan Değişik Aydınlatma Programlarının Broiler Performansına Etkileri Özet
ÜLGENTÜRK, S. Türkiye Coccidae Faunası İçin Yeni Bir Kayıt, Pulvinariella mesembranthemi (Vallot) (Homoptera: Coccoidea) Özet
AKÇORA, A. Sakaryabaşı (Çifteler-Eskişehir) Batı Göleti Sedimentinin C:N Oranı ile Göletin Besin Seviyesi Arasındaki İlişkinin Araştırılması Özet
KESKİN, S. ve M. MENDEŞ, Üstel Dağılımlı Populasyonlardan Alınan Örneklerde Tek Yönlü Varyans Analizi Yöntemi ile Bazı Yaklaşım Testlerinin Güç Değeri Bakımından Karşılaştırılması Özet
KAYA, D. M., C. Y. ÇİFTÇİ ve M. KAYA, Bakteri Aşılaması ve Azot Dozlarının Bezelye (Pisum sativum L.)'de Verim ve Verim Öğelerine Etkileri Özet
DELLAL, G., M. KOSER, A. M. TATAR, N. TEKEL ve İ. BARITCI, Ile de France (IF) x Akkaraman (AK) (G1) Dişi Toklularda İlk Kırkımda Vücut Ağırlığı ve Bazı Yapağı Fiziksel Özeliklerine İlişkin Fenotipik Parametreler Özet
ERZURUM, K. ve S. MADEN, Türkiye'de Orta Anadolu Bölgesinde Kavunlarda Verticillium Solgunluğu Özet
VATANDAŞ, M. Standart Traktörlerde Kuyruk Mili Gücünün Tahmini İçin Karşılaştırmalı Bir Model Çalışması Özet
ŞENOL, E. ve İ. GÖKNUR DURSUN, Valsli ve Pervazlı Batör-Kontrbatörlü Tip Harman Düzenleri ile Nohut Harmanında Çalışma Karakteristiklerinin Belirlenmesi Özet
İLBAY, E. M. Pleurotus sajor-caju Mantar Yetiştiriciliğinde Bazı Bitkisel Sebze Artıklarının Kullanımı Üzerine Bir Araştırma Özet
SELLİ, S., T. CABAROĞLU, A. CANBAŞ, H. ERTEN ve C. NURGEL, Kalecik Karası Şırasında Serbest ve Bağlı Aroma Maddeleri Özet
KORKMAZ, S. ve KORKMAZ, A. Ş., Beytepe Göleti'ndeki Zooplanktonun Mevsimsel Kompozisyonu Üzerine Bir Araştırma Özet
GÜNDÜZ, S. ve N. AKPINAR, Koruma-Kullanım İlkeleri Çerçevesinde Beynam Muhafaza Ormanı'nın Rekreasyonel Taşıma Kapasitesinin Saptanması Üzerine Bir Araştırma Özet
Özetler
 

2002, 8 (4) 267-273
Tokat Kazova Koşullarında Birinci Ürün Silajlık Mısır Yetiştirme Olanakları
(Türkçe)

Selahattin İPTAŞ1 Ahmet ÖZ2 ve Ahmet BOZ3
1 Gaziosmanpaşa Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Sulama Bölümü-Tokat
2 Karadeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü-Samsun
3 Ziraat Yükset Mühendisi

Bu araştırma, Tokat-Kazova koşullarında 1. ürün silajlık olarak yetiştirilebilecek mısır çeşitlerinin belirlenmesi amacıyla 1996, 1997 ve 1998 yıllarında yürütülmüştür. Denemede özel ve kamu kuruluşundan sağlanan 13 mısır çeşidi kullanılmıştır. Mısır çeşitlerinde bitki boyu, yaprak oranı, sap oranı, koçan oranı, koçan verimi, yeşil ot ve kuru madde verimi gibi özellikler incelenmiştir. Araştırmada incelenen özellikler yönünden çeşitler arasında istatistiki olarak önemli farklılıklar bulunmuştur. En yüksek yeşil ot verimi (8799.3 kg/da) ve kuru madde verimi (2369.5 kg/da) Arifiye çeşidinden elde edilmiştir. Çeşitlerin bitki boyu değerleri 226.9-258.3 cm, yaprak oranı % 15.3-21.2, sap oranı % 39.3-50.1 ve koçan oranları % 32.9-42.0 arasında değişmiştir. En yüksek koçan verimi (3428.3 kg/da) Arifiye, en düşük (2159.8 kg/da) LG-55 çeşidinde belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: birinci ürün, mısır çeşitleri, tarımsal özellikler

yukarı

2002, 8 (4) 274-279
Çayır Düğmesi (Sanguisorba minor Scop.)'nde Azotlu Gübrelemenin Yem Verimine ve Verim Özelliklerine Etkisi
(Türkçe)

Arif İPEK Cafer ve Sırrı SEVİMAY
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Ankara

Bu araştırma, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlasında 1998 ve 1999 yıllarında tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre yürütülmüştür. Denemede materyal olarak 3 farklı çayır düğmesi çeşidi (Bünyan 80, Altınova ve Gözlü) kullanılmış ve dekara 0, 4 ve 8 kg azot uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; yeşil ot verimi 1998 yılında 2050-2394 kg/da, 1999 yılında 1631-1951 kg/da; kuru ot verimi 1998 yılında 443.8-504.1 kg/da, 1999 yılında 372.1-437.5 kg/da; ham protein verimi 1998 yılında 52.21-81.98 kg/da, 1999 yılında 44.43-72.97 kg/da arasında değişmiştir. En yüksek yeşil ot, kuru ot ve ham protein verimi, 8 kg/da'lık azot dozu ile Bünyan 80 çeşidinden elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler: çayır düğmesi, azot dozu yeşil ot verimi, kuru ot verimi, ham protein verimi

yukarı

2002, 8 (4) 280-284
Farklı Mevsimlerde Uygulanan Değişik Aydınlatma Programlarının Broiler Performansına Etkileri
(Türkçe)

Okan ELİBOL1, Sedat AKTAN2 ve Mesut TÜRKOĞLU1
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü-Ankara
Süleyman Demirel Üniv. Zootekni Bölümü-Isparta

Bu araştırmada, perdeli kümeslerde, doğal ve sürekli aydınlatma programlarının üretim döneminde dönüşümlü olarak uygulanmasının, broiler performansı üzerine etkilerinin iki farklı mevsimde belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada 1. mevsim olarak temmuz-ağustos (yaz), ikinci mevsim olarak da ekim-kasım (sonbahar) ayları seçilmiştir. Her iki mevsimde de ilk 7 gün sürekli aydınlatma uygulanmıştır. Her mevsim için 4 farklı grup oluşturulmuş ve bunlardan ilkine 7-42. günler arasında sürekli aydınlatma yapılmış, ikincisi yalnızca doğal gün uzunluğuna tabii tutulmuştur. Üçüncü gruba 8-21. günler, 4. gruba da 22-42. günler arası 23 saat aydınlatma uygulanmış, diğer dönemlerde gün ışığı ile yetinilmiştir. Birinci mevsimde, sürekli ve/veya 22. günden sonra sürekli aydınlatma daha iyi sonuç verirken, sonbahar mevsiminde aydınlatma grupları arasında önemli bir fark tespit edilmemiştir. Bu durum, birinci mevsimde (yaz) üretim döneminin tamamında ya da 22-42. günler arası sürekli aydınlatmanın, hayvanlara sıcaklığın düştüğü zamanlarda (gece) yem tüketme şansı vermesinin etkisi olarak anlaşılmaktadır. Sonuç olarak broilerlerde uygulanacak aydınlatma programına mevsimin de dikkate alınarak karar verilmesinin daha doğru olacağı söylenebilir.

Anahtar Kelimeler: broiler, aydınlatma, performans

yukarı

2002, 8 (4) 285-288
Türkiye Coccidae Fuanası İçin Yeni Bi Kayıt, Pulvinariella mesembranthemi (Vallot) (Homoptera: Coccoidea)
(Türkçe)

Sema ÜLGENTÜRK
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Bitki Koruma Bölümü-Ankara

Muğla ili kıyı yörelerinde yaygın şekilde yer örtücücü bitki olarak kullanılan Carpobrotus aciniformis L. ve Aptenia cordifolia L. F. üzerinde bulunan coccid türü Pulvinariella mesembranthemi (Vallot), olarak tespit edilmiş, önemli morfolojik özellikleri tanıtılmış, elektron mikroskobunda ve ışık mikroskobunda fotoğraflanmıştır. Konukçuları, yayılışı ve biyolojisi hakkında literatürden yararlanılarak bilgi verilmiştir. Bu tür yurdumuz için yeni kayıt niteliğindedir.

Anahtar Kelimeler: Pulvinariella mesembranthemi, Coccidae, katırtırnağı, Muğla, Türkiye

yukarı

2002, 8 (4) 289-292
Sakaryabaşı (Çifteler-Eskişeher) Batı Göleti Sedimentinin C:N Oranı ile Göletin Besin Seviyesi Arasındaki İlişkinin Araştırılması
(Türkçe)

Akasya AKÇORA
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Su Ürünleri Bölümü-Ankara

Bu çalışma Sakaryabaşı-Çifteler Balık Üretim ve Araştırma İstasyonu'nun su ihtiyacını karşılayan Batı Göleti'nde yürütülmüştür. Gölette litoral bölgede belirlenen bir istasyondan 2000 yılının temmuz ve ekim aylarında, 2001 yılının ocak ve nisan aylarında alınan sediment örneklerinde toplam azot düzeyleri belirlenmiştir. Gölet sedimenti yüksek düzeyde azot (% 0,51-0,85 ) içermektedir. Sedimentin karbon içeriği belirlenmiş (% 7,78-3,64 ), ve C:N oranının göletin besin seviyesi üzerine etkisi de araştırılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Sakaryabaşı Batı Göleti, azot, karbon, sediment

yukarı

2002, 8 (4) 293-299
Üstel Dağılımlı Populasyonlardan Alınan Örneklerde Tek Yönlü Varyans Analizi Yöntemi ile Bazı Yaklaşım Testlerinin Güç Değeri Bakımından Karşılaştırılması
(Türkçe)

Sıddık KESKİN1 ve Mehmet MENDEŞ2
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü-Ankara
Ankara Üniv. Çankırı Orman Fak.-Çankırı

Bu simülasyon çalışmasında; üstel (1.00) dağılımlı populasyondan alınmış örneklerde, varyanslar homojen olduğu ve olmadığı durumda, Varyans analizi yöntemi ve bazı yaklaşım testlerinin (Marascuilo, James'in ikinci -derece ve Alexander - Govern testleri) ampirik olarak gerçekleşen güç değerleri bakımından karşılaştırması yapılmıştır. Çalışmada grup sayısı 4 ve 5 olarak belirlenmiş ve gruplardaki gözlem sayıları ise her grupta eşit ve farklı olmak üzere 3 ile 100 arasında alınmıştır. Gruplardaki varyanslar ise eşitten başlayarak 17 kata kadar artırılmıştır. Grup ortalamaları arasındaki farklar (d) 0.5, 1.0, 1.5 ve 2 standart sapma olarak alınmış ve her bir kombinasyon için ele alınan testlerin güç değerleri, 100,000 simülasyon denemesi sonunda elde edilmiştir. Sonuçta; varyanslar homojen olduğu durumda testlerin güç değerleri arasında belirgin bir farklılık olmadığı, ancak varyanslar heterojen olduğu durumda ise testlerin güç değerlerinin örnek genişliği, gruplardaki gözlem sayısının eşit olup olmaması ve grup ortalamaları arasındaki farka göre değiştiği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler: üstel dağlım, varyans analizi yöntemi, Yaklaşım testleri, simülasyon, testin gücü

yukarı

2002, 8 (4) 300-305
Bakteri Aşılaması ve Azot Dozlarının Bezelye (Pisum sativum L.)'de Verim ve Verim Öğelerine Etkileri
(Türkçe)

M. Demir KAYA1 Cemalettin Y. ÇİFTÇİ1 Muharrem KAYA2
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Ankara
Süleyman Demirel Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Isparta

1998 yılında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliği'nde yürütülen bu araştırmada, bezelyede farklı bakteri aşılama yöntemleri (kontrol, tohuma aşılama ve toprağa aşılama) ve azot dozlarının (0, 2, 4 ve 6 kg N/da) verim ve verim öğelerine etkileri belirlenmiştir. Bu amaçla materyal olarak Karina bezelye çeşidi tohumları, Rhizobium leguminosarum bakterisi ve Amonyum Nitrat (%33 N) gübresi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; ele alınan özelliklerde aşılama yöntemleri ve azot dozları önemli farklılıklar oluşturmuş, hasat indeksi yönünden belirlenen farklılık önemsiz bulunmuştur. Tohuma aşılama yapılan bitkilerde ana kök etrafında iri ve az, toprağa aşılama yapılan bitkilerde ise tüm köklerde daha küçük ve fazla nodül oluşumu gözlenmiştir. Araştırmada 6 kg N/da uygulaması daha yüksek değerler göstermesine karşın; nodül oluşumu, tane verimi ve çevre yönünden tohuma aşılama yapılmasının ve 2-4 kg N/da gübre uygulamasının daha iyi sonuçlar verdiği gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: bezelye (Pisum sativum L.), aşılama yöntemleri, azot dozları verim, verim öğeleri, interaksiyon

yukarı

2002, 8 (4) 306-309
Ile de France (IF) x Akkaraman (AK) (G1) Dişi Toklularda İlk Kırkımda Vücut Ağırlığı ve Bazı Yapağı Fiziksel Özelliklerine İlişkin Fenotipik Parametreler (Türkçe)

Gürsel DELLAL1, Müge KOSER1, A. Murat TATAR2, Nihat TEKEL2 ve İlkay BARATCI3
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü-Ankara
Dicle Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü-Diyarbakır
Gaziosmanpaşa Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü-Tokat

Bu araştırma Ile de France (IF) x Akkaraman (AK) (G1) dişi toklular üzerinde gerçekleştirilmiştir. Etkisi incelenen çevre faktörlerinden, doğum ağırlığının ilk kırkım ağırlığına, yapağı ağırlığının lif çapı, tek lif gerçek uzunluğu ve randımana, ilk kırkım ağırlığının yapağı ağırlığına, ana ağırlığının lüle uzunluğuna ve kırkım yaşının da medullalı lif çapına etkisi önemli bulunmuştur. İlk kırkım ağırlığı, yapağı ağırlığı, lif çapı, lüle uzunluğu, tek lif gerçek uzunluğu, mukavemet, elastikiyet, randıman, medullalı lif oranı (%) ve medullalı lif çapına ait en küçük kareler ortalamaları sırasıyla 56.5±0.83 kg, 3.1±0.10 kg, 26.5±0.27 mikron, 7.1±0.20 cm, 4.8±1.23 cm, 7.8±0.49 gr, %24.5±0.97, 55.2±1.20, 0.4±0.006 ve 38.1±0.08 mikron olarak hesaplanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, IF x AK (G1) dişi toklulara ait yapağıların kumaş ve halı sanayiinde kullanılabilecekleri sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Ile de France x Akkaraman (G1) dişi toklu, ilk kırkım vücut ağırlığı, yapağı fiziksel özellikleri, fenotipik parametreler

yukarı

2002, 8 (4) 310-312
Türkiye'de Orta Anadolu Bölgesinde Kavunlarda Verticillium Solgunluğu
(Türkçe)

Kudret ERZURUM ve Salih MADEN
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Bitki Koruma Bölümü-Ankara

Ankara, Çankırı, Kırıkkale ve Konya illerinde solgunluk belirtisi gösteren kavun bitkilerinden elde edilen 40 adet Verticillium dahliae izolatından 7 adetinin patojenitesi test edilmiştir. Patojenite denemelerinde etmenin spor süspansiyonu hazırlanarak, bitkiler kök daldırma inokulasyon metodu ile inokule edilmiştir. Gelişen bitkilerde inokulasyondan 45 gün sonra hastalık değerlendirmesi yapılmıştır. Verticillium dahliae' nın farklı izolatlarının kavunda % 35.5 ile % 66.7 arasında değişen oranlarda hastalık oluşturduğu saptanmıştır. Teste alınan izolatların çoğunluğu bitkilerde sararma ve solgunluk oluşturmuş, tamamen bitkilerin ölümü ise daha az oranda gerçekleşmiştir.

Anahtar Kelimeler: kavun, Verticillium dahliae, solgunluk hastalığı

yukarı


2002, 8 (4) 313-319
Standart Traktörlerde Kuyruk Mili Gücünün Tahmini İçin Karşılaştırmalı Bir Model Çalışması
(Türkçe)

Mustafa VATANDAŞ
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarım Makinaları Bölümü-Ankara

Bu çalışmada standart traktörlerde kuyruk mili gücünün dolaylı yöntemle tahmini için analitik bir model (M2) geliştirilmiştir. Geliştirilen bu modelin performansı, Sumner ve ark. (1986) tarafından kuyruk mili gücünün tahmini için önerilen modelle (M1) karşılaştırılmıştır. Model denklemleri, M1 için Kuyruk mili gücü = f [Saatlik yakıt tüketimi, (Saatlik yakıt tüketimi)2], M2 için ise Kuyruk mili gücü = f (Motor devir sayısı, Saatlik yakıt tüketimi) şeklindedir. Model geliştirmede ve analizde, Türkiye'de kullanılan 19 farklı standart traktörün OECD Standart Test Koduna göre yapılmış deney verileri esas alınmıştır. Bu amaçla matematiksel ve istatistiksel yöntemlerden yararlanılmıştır. Elde edilen sonuçlar, M2 modelinin M1 modeline göre kuyruk mili gücünü tahmin etmede; deneysel verilere daha yakın sonuçlar verdiğini göstermiştir.

Anahtar Kelimeler: standart traktör, kuyruk mili gücü, model analizi

yukarı

2002, 8 (4) 320-328
Valsli ve Pervazlı Batör-Kontrbatörlü Tip Harman Düzenleri ile Nohut Harmanında Çalışma Karakteristiklerinin Belirlenmesi
(Türkçe)

Ercan ŞENOL1 ve lknur GÖKNUR DURSUN2
Ziraat Yüksek Mühendisi
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarım Makinaları Bölümü-Ankara

Bu araştırmada; valsli baklagil harman makinası ile baklagil hasat-harmanında kullanılan batör-kontrbatörlü tip harman düzenine sahip olan bir biçerdöverle nohut harmanında bazı çalışma karakteristiklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Valsli baklagil harman makinasının harmanlama düzeni; birbirine zıt yönlü dönü hareketli, üzeri kauçukla kaplı valslerden oluşmuştur. Bu makina üzerinde üfleç ve elekten oluşan temizleme düzeni de vardır. Biçerdöver ise küçük parsellere uygun olup çok çeşitli ürünleri hasat-harman edebilecek özelliktedir. Hege 140 markalı bu biçerdöverle nohut hasat-harmanı da yapılabilmektedir. Biçerdöverin harmanlama düzeni, pervazlı batör-kontrbatörlü tipdir. Denemelerde Akçin-91 çeşidi nohut kullanılmıştır. Tane nem içeriği, batör (vals) devir sayısı ve batör-kontrbatör (valsler) arası aralık miktarları değişken değerler olarak seçilmiştir. Bu değişkenlere bağlı olarak sağlam tane oranı, kırık tane oranı, zedelenmiş tane oranı, kapsül oranı, yabancı madde oranı, çimlenme oranı, temizleme kaybı oranı ve iş verimi değerleri belirlenmiştir. Araştırma sonucunda; tane nem içeriği % 13 olan nohudun valsli baklagil harman makinasında en düşük valsler arası aralık miktarında ve alt-üst vals devir sayılarının 104-111 l/min olması koşulunda; sağlam tane oranı % 89.02, kırık tane oranı % 1.93, kapsül oranı % 4.64 ve yabancı madde oranı % 4.41 olarak bulunmuştur. Benzer şekilde Hege 140 biçerdöverinde; tane nem içeriğinin % 13, batör devir sayısının 780 1/min ve batör-kontrbatör arası aralık miktarının 9 mm olması koşulunda sağlam tane oranı % 92.83, kırık tane oranı % 4.16, kapsül oranı % 1.75 ve yabancı madde oranı % 1.26 olarak belirlenmiştir. Bu koşullarda, valsli harman makinasının iş verimi 80 kg/h; Hege 140 biçerdöverinin iş verimi ise 240 kg/h olarak bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler : valsli baklagil harman makinası, biçerdöver, nohut harmanı, pervazlı batör-kontrbatör, tane nem içeriği, batör devir sayısı

yukarı

2002, 8 (4) 329-332
Pleurotus sajor-caju Mantar Yetiştiriciliğinde Bazı Bitkisel Sebze Artıklarının Kullanımı Üzerine Bir Araştırma
(Türkçe)

M. Ertuğrul İLBAY
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Bahçe bitkileri Bölümü-Ankara

Araştırma, sebze üretiminden sonra tarlada kalan ve kullanılmayan bitkisel atıkların Pleurotus sajor-caju mantarının yetiştiriciliğinde kullanılabilirliğini belirlemek üzere gerçekleştirilmiştir. Çalışmamızda bitkisel atıkların direk hammateryal olarak kullanılmasının yanında, samana ilave edilerek de hazırlanan yetiştirme ortamlarının Biyolojik Verim Oranlarının tespitine çalışılmıştır. Araştırmada en yüksek verim %42.73'lük BVO oranı ile atıkların samana 10:2 oranında katıldığı uygulamadan elde edilmiş, bitkisel atıkların kullanım dozuna paralel olarak veriminde düştüğü gözlenmiş; en düşük BVO %20.87 ile bitkisel atıkların direk hammateryal olarak kullanıldığı uygulamada ortaya çıkmıştır. Yapılan araştırmanın sonunda bitkisel atıkların P.sajor-caju yetiştiriciliğinde direk hammateryal olarak kullanılamamasına karşın, katkı maddesi olarak rahatlıkla değerlendirilebileceği ortaya konmuştur.

Anahtar Kelimeler: mantar, Pleurotus sajor-caju, bitkisel atık

yukarı

2002, 8 (4) 333-337
Kalecik Karası Şırasında Serbest ve Bağlı Aroma Maddeleri
(Türkçe)

Serkan SELLİ, Turgut CABAROĞLU, Ahmet CANBAŞ, Hüseyin ERTEN ve Canan NURGEL
TÜBİTAK tarafından desteklenmiştir.
Çukurova Üniv. Ziraat Fak. Gıda mühendisliği Bölümü-Adana

Bu çalışmada, 1998 ve 1999 yıllarında Kalecik Karası üzümünden elde edilen şıraların serbest ve bağlı aroma maddeleri belirlenmiştir. Şıradan, serbest aroma maddeleri diklorometanla (CH2Cl2), bağlı aroma maddeleri ise Amberlit XAD-2 reçinesiyle ekstrakte edilmiştir. Aroma maddelerinin analizi gaz kromatografisinde gerçekleştirilmiş ve bu maddelerin tanısında gaz kromatografisi-kütle spektrometresi kullanılmıştır. Yapılan analizlere göre, 1998 yılında şırada 4'ü altı karbonlu bileşik, 4'ü yüksek alkol, 1'i ester, 5'i uçucu asit olmak üzere toplam 14 serbest ve 3'ü altı karbonlu bileşik, 2'si terpenol, 7'si yüksek alkol, 2'si ester ve 5'i uçucu asit olmak üzere toplam 19 bağlı aroma maddesi; 1999 yılında ise, 4'ü altı karbonlu bileşik, 1'i terpen bileşiği, 4'ü yüksek alkol, 4'ü ester, 5'i uçucu asit olmak üzere toplam 18 serbest ve 3'ü altı karbonlu bileşik, 2'si terpenol, 6'sı yüksek alkol, 2'si ester ve 5'i uçucu asit olmak üzere toplam 18 bağlı aroma maddesi belirlenmiştir.

Ahahtar Kelimeler: Kalecik Karası, şıra, aroma maddeleri, ekstraksiyon

yukarı

2002, 8 (4) 338-343
Beytepe Göleti'ndeki Zooplanktonun Mevsimsel Kompozisyonu Üzerine Bir Araştırma
(Türkçe)

Sibel KORKMAZ ve A. Şeref KORKMAZ
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Su Ürünleri Bölümü-Ankara

Bu çalışmada, Ankara-Beytepe Göleti'ndeki zooplanktonun mevsimsel kompozisyonu ve ortalama bollukları incelenmiştir. Zooplankton örnekleri Temmuz 1998-Mayıs 1999 periyodunda mevsimsel olarak alınmıştır. Bu örneklerde, Rotifera grubundan 5 cins (Ascomorpha, Polyarthra, Keratella, Lecane ve Testudinella), Cladocera grubundan 3 cins Bosmina, Daphnia ve Ceriodaphnia) ve Copepoda grubundan 1 cins (Cyclops) olmak üzere toplam 8 familya ve 9 cins taksonomik olarak teşhis edilmiştir. Beytepe Göleti'ndeki Rotifera, Cladocera ve Copepoda'nın ortalama bolluk değeri mevsimlere bağlı olarak sırasıyla, 4,2-17,6 adet/l, 5,2-40,8 adet/l ve 3,0-13,0 adet/l; zooplanktonun toplam bolluk değerinin ise 16,4-54,2 adet/l arasında değiştiği saptanmıştır. Beytepe Göleti'ndeki zooplankton bolluğunun sonbaharda en yüksek değere ulaştığı ve 3 grubun da her mevsim alınan örneklerde temsil edildiği gözlenmiştir. En yüksek ortalama bolluk değeri, Rotifera grubundan Ascomorpha için 15,2±0,42 adet/l, Cladocera grubundan Ceriodaphnia için 26,2±6,83 adet/l ve Copepoda grubundan Cyclops için 9,2±2,03 adet/l olarak kaydedilmiştir.

Anahtar Kelimeler: Beytepe Göleti, zooplankton kompozisyonu ve bolluğu, Rotifera, Cladocera, Copepoda

yukarı

2002, 8 (4) 344-351
Koruma-Kullanım İlkeleri Çerçevesinde Beynam Muhafaza Ormanı'nın Rekreasyonel Taşıma Kapasitesinin Saptanması Üzerine Bir Araştırma
(Türkçe)

Sultan GÜNDÜZ1 ve Nevin AKPINAR2
Ankara Üniv. Kalecik Meslek Yüksekokulu-Ankara
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Peyzaj Mimarlığı Bölümü-Ankara

Bu araştırma, Ankara kenti yakın çevresinde yer alan kalıntı ormanı niteliğindeki Beynam Muhafaza Ormanı'nda, alanın sürdürülebilir kullanımının sağlanması sürecinde önemli bir araç olan rekreasyonel taşıma kapasitesinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Bu çerçevede, öncelikle koruma kullanım ilkesi, rekreasyon olgusu ve taşıma kapasitesi kavramları ortaya konulmuştur. Araştırma alanında doğal özelliklerin, ulaşım olanaklarının, yasal mevzuat çerçevesinde mevcut durumun ve orman içi rekreasyon alanında yürütülen faaliyetlerin belirlenmesi, bununla birlikte geçmiş dönemde alan için hazırlanan plan ile bugünkü kullanımaların karşılaştırılması çalışmanın önemli aşamalarından birini oluşturmuştur. Yürütülen bu çalışmalar ışığında, "Yer Örtüsü İndeksi" yöntemi Beynam Muhafaza Ormanı özelinde değerlendirilmiş ve alanın rekreasyonel taşıma kapasitesi belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, mevcut kullanım uygulamalarının Beynam Muhafaza Ormanı'nda sürdürülebilir kullanımı riske attığı gerçeği saptanarak alanın ekolojik açıdan varlığını koruyabilmesi ve iyileştirebilmesi amacıyla çeşitli çalışmaların başlatılması ve sürdürülmesi gerektiği saptanmıştır. Sonuç olarak, Beynam Muhafaza Ormanı'nın özellikle günübirlik kullanıma açık kesiminde alınması gereken önlemler ve öneriler ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler: Beynam, muhafaza ormanı, rekreasyon, taşıma kapasitesi


yukarı