2001, Cilt: 7, Sayı: 2
İçindekiler
 
DEMİR, İ. ve M. ÖZÇOBAN, Değişik Dönemlerde Hasat Edilmiş Karpuz, Kavun ve Hıyar Tohumlarının Optimum ve Düşük Sıcaklıklarda Çimlenmesi Üzerine KNO3- Priminginin Etkisi Özet
KIRKAĞAÇ, M. U. ve S. PULATSÜ, Potamogeton pectinatus, L.'la Beslenen Ot Sazanlarının (Ctenopharyngodon idella, Val. 1844) Bünyesinde Tutulan Fosforun Tahmini Özet
GÜRHAN, R. ve M. VATANDAŞ, Tuz İyotlama Makinası İçin Uygun Bir Dozajlama Ünitesinin Geliştirilmesi Özet
ÖZDEMİR, A. ve O. YILMAZ, Yapı Yüzeylerinin Bitkilendirilmesi Üzerine Bir Araştırma Özet
BAŞPINAR, E., F. GÜRBÜZ ve H. ÇAMDEVİREN, Varyans Analizi ve Tekrarlanan Ölçümlü Analiz Tekniklerinin I. Tip Hata Bakımından Karşılaştırılması Özet
KIRNAK, H. ve P. H. GOWDA, Tarımsal Bir Havzada Yüzey Akış ve Sediment Miktarının Tahmin Edilmesinde WEPP Modelinin Kullanımı Özet
TOGAY, Y. ve N. TOGAY, Nohutta (Cicer arietinum L.) Farklı Sıra Aralıklarının Bazı Tarımsal Özellikler Üzerine Etkisi Özet
AKMAN, Z. Azot Dozlarının Arpanın (Hordeum vulgare) Değişik Olum Dönemlerinde Bitkinin Azot Alımı ve Kuru Madde Dağılımına Etkisi Özet
KEPENEKÇİ, İ. Türkiye İçin Yeni İki Bitki Paraziti Nematod Türü; Pratylenchoides utahensis Baldwin, Luc & Bell ve P. variabilis Sher (Nematoda:Pratylencidae) Özet
ALTUNTAŞ, E. Yarı Otomatik Patates Hasat Makinasında İlerleme Hızlarının Toprak Özellikleri, Yumru Zedelenmesi, Hasat Kaybı ve İş Verimine Etkilerinin Belirlenmesi Özet
KÖKSAL, A. İ., Y. OKAY ve N. ARTIK, Doğu Karadeniz Bölgesi Fındıklarında Bitki Bünyesindeki Karbonhidrat Düzeyinin Enzimatik Yöntemle Belirlenmesi Özet
ERDEM, T. Tekirdağ Koşullarında Ayçiçeğinin Su Tüketimi Özet
İPTAŞ, S., A. R. BROHİ ve A. AKTAŞ, Sorgum x Sudanotu Melezinde (Sorghum vulgare Pers. X Sorghum sudanense (Piper) Stapf.) Azotlu Gübreleme ve Biçim Yüksekliğinin Verim ve Kaliteye Etkisi Özet
GÜLSER, F., Ş. TÜFENKÇİ ve İ. ERDAL, Farklı Kükürt Uygulama Şekilleri ve Fosfor Gübrelemesinin Mısır Bitkisinin (Zea Mays. L.) Bakır, Mangan ve Demir İçeriğine Etkisi Özet
YALÇINKAYA, A. S. ve A. İ. ACAR, Sapdöver Harman Makinası Üretiminde İş Akış Diyagramına Göre iş Etüdü Özet
YILDIZ, Y. ve A. ÇOLAK, Şekerpancarı Hasat Makinalarındaki Başkesme Bıçağı Titreşimlerinin Belirlenmesi Özet
KARABAŞ, H., A. ÇOLAK ve İ. DEMİR, Bazı Sebzelerde Tohum Uygulamalarında Mekanizasyon Olanaklarının İncelenmesi Özet
ÇİMRİN, K. M., S. KARACA ve M. A. BOZKURT, Mısır Bitkisinin Gelişimi ve Beslenmesi Üzerine Hümik Asit ve NPK Uygulamalarının Etkisi Özet
KEPENEKÇİ, İ. Karadeniz Bölgesi'nde Ceviz (Juglans regia L.) ve Kestane (Castanea sativa Miller) Bahçelerinde Saptanan Tylenchida (Nematoda) Takımına Ait Bitki Paraziti Nematodlar Özet
ERENER, G., N. OCAK, E. ÖZTÜRK ve A. ÖZDAŞ, Ekmek Mayası Yan Ürününün Etlik Piliçlerin Performans ve Kesim Özellikleri Üzerine Etkileri Özet
FİLYA, İ., A. KARABULUT, H. KALKAN ve E. SUCU, Bakteriyal İnokulantların Sorgum Silajlarının Fermantasyon, Aerobik Stabilite ve Rumen Parçalanabilirlik Özellikleri Üzerine Etkileri Özet
ÖZKAN, C. ve M. O. GÜRKAN, Farklı Sıcaklıkların Yumurta Parazitoiti Trichogramma turkeiennnsis Kostadinov ve T. embryophagum (Hartig) (Hymenoptera: Trichogrammatidae)'un Biyolojik Özelliklerine Etkileri Özet
TOGAY, N., Y. TOGAY ve F. GÜLSER, Van Koşullarında Farklı Çinko Dozlarının Mercimek (Lens culinaris Medik) Çeşitlerinde Verim ve Verim Öğelerine Etkisi Özet
DELLAL, G. Antalya İlinde Yetiştirilen Kıl Keçilerinden Elde Edilen Alt Liflerin Tekstil Sanayii Açısından Uygunluklarının Belirlenmesi Özet
İNAL, A. Fosfor Alımı ve Fosfor Etkinliği Yönünden Bazı Ekmeklik (T. aestivum) ve Makarnalık (T. durum) Buğday Genotipleri Arasındaki Farklılıkların Belirlenmesi Özet
ERGÜL, A. ve Y. S. AĞAOĞLU, Ülkemizde Asma Fidanı Üretiminde Kullanılan Bazı Amerikan Asma Anaçlarının Moleküler Benzerlik Analizi Özet
Özetler
 

2001, 7 (2) 1-5
Değişik Dönemlerde Hasat Edilmiş Karpuz, Kavun ve Hıyar Tohumlarının Optimum ve Düşük Sıcaklıklarda Çimlenmesi Üzerine KNO3-Priminginin Etkisi
(İngilizce)

İbrahim DEMİR ve Mustafa ÖZÇOBAN
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Bahçe Bitkileri Bölümü-Ankara

Çiçeklenmeden 21, 28, 35 ve 42 gün sonra hasat edilen karpuz (Citrullus lanatus (Thunb.), Matsum & Nakai), kavun (Cucumis melo L.) ve hıyar (Cucimus sativus L.) tohumlarının optimum altında (180C) ve optimum (250C) sıcaklıkta çimlenmesi üzerine KNO3 uygulamasının etkisi araştırılmıştır. 180C sıcaklıkta uygulama yapılmış karpuz tohumları (21, 28 ve 35 günde hasat edilen) kontrol tohumlarına göre sırasıyla %35, %15 ve %15 daha yüksek oranda çimlenmişlerdir. 250C sıcaklıkta 42 gün sonra hasat edilenlerde ise toplam çimlenmeye göre herhangi bir avantaj olmamıştır. Ancak çimlenme hızı (3. gün çimlenme oranı) üzerine olumlu etkide bulunmuştur. Kavun tohumlarında uygulama 21 gün ve 42 gün sonra hasat edilenlerde 180C sıcaklıkta sırasıyla %14 ve %19 oranında toplam çimlenmeyi azaltmıştır. 250C sıcaklıkta ise bu azalma %40 ve %15 oranında olmuştur. Kavunda tüm hasat dönemleri için 180C'de uygulama kontrole göre çimlenme hızını artırmış (21 günde %12, 28 günde %96, 35 günde %94 ve 42 günde %22), 250C sıcaklıkta ise 21 ve 42 gün sonra hasat edilen tohumlara yapılan uygulama çimlenme hızı üzerine olumsuz etkide bulunmuştur. Hıyarda ise uygulamanın hiçbir olumlu etkisi gözlenmemiştir. Sıcaklık ve gün değerlerine bakılmaksızın daha düşük toplam çimlenme oranı ve 3. gün çimlenme oranı (%3 ve %20 arasında değişmekte) elde edilmiştir. Sonuç olarak 42 günde hasat edilen kavun tohumları tuz priminginden daha fazla yararlanırken kavun tohumları çiçeklenmeden 30 gün (28-35 gün) sonra hasat edildikleri takdirde bu uygulamadan daha fazla yararlanabilmektedir. Uygulanan konsantrasyon ve periyodun hıyar tohumları üzerine ölümcül etkide bulundukları tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler: tuz primingi, karpuz, kavun, hıyar, çimlenme, sıcaklık

yukarı

2001, 7 (2) 6-8
Potamogeton pectinatus, L.' la Beslenen Ot Sazanlarının (Ctenopharyngodon idella, Val. 1844) BünyesindeTutulan Fosforun Tahmini
(İngilizce)

Mine U. KIRKAĞAÇ ve Serap PULATSÜ
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Su Ürünleri Bölümü-Ankara

Bu çalışmada,ot sazanları (Ctenopharyngodon idella, Val. 1844) Potamogeton pectinatus,L. türü ile laboratuvar koşullarında 72 saat süreyle beslenmiştir. Denemede tüketilen bitkideki ve dışkı ile atılan fosfor miktarı esas alınarak ot sazanı bünyesinde tutulan fosfor oranı %74,04 olarak tahmin edilmiştir. Bu çalışma, ot sazanının akvatik sistemlerden fosforu uzaklaştırmada etkili bir yöntem olabileceği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler: ot sazanı (Ctenopharyngodon idella, Val. 1844), fosfor tutulumu, Potamogeton pectinatus, L.

yukarı

2001, 7 (2) 9-12
Tuz İyotlama Makinası İçin Uygun Bir Dozajlama Ünitesinin Geliştirilmesi
(Türkçe)

Recai GÜRHAN ve Mustafa VATANDAŞ
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarım Makinaları Bölümü-Ankara

Bu çalışmada, tuzun iyotlanması amacıyla karıştırıcıyla kullanılabilecek bir dozaj kontrol ünitesi geliştirilmiştir. Elektronik kontrollü bir pompa yardımıyla tuz içine potasyum iyodat püskürtülmüştür. Denemelerde meme debisi ve püskürtme frekansı belirlenmiştir. Elde edilen karışımın standartlarda verilen konsantrasyon değerlerini sağladığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler: dozaj kontrol ünitesi, iyotlu tuz, potasyum iyodat

yukarı

2001, 7 (2) 13-18
Yapı Yüzeylerinin Bitkilendirilmesi Üzerine Bir Araştırma
(Türkçe)

Ayşe ÖZDEMİR1 ve Oğuz YILMAZ2
1 Ankara Üniv. Ziraat Fak. Peyzaj Mimarlığı Bölümü-Ankara.
2 Ankara Üniv. Kaleci Meslek Yüksekokulu, Peyzaj Programı-Kalecik.

Kent yeşilini arttırıcı bir etken olan yapı yüzeylerinin bitkilendirilmesini hızlı gelişen tırmanıcı ve sarılıcı bitkiler sayesinde kısa sürede yapmak mümkündür. Doğru bir bitkilendirme yapılabilmesi için canlı eleman olan tırmanıcı ve sarılıcı bitkilerin dendrolojik özellikleri, cansız eleman olan bitki tutunma elemanlarının teknik sistemleri ile düşey yüzey kaplamalarının özellikleri ve bunların arasındaki karşılıklı etkileşimleri incelenmiştir. Sonuç olarak; yapı yüzeylerinin bitkilendirilme biçiminin sağladığı çok yönlü işlevlerini tanıtma, teşvik etme, düzenlemelerde hataların yapılmaması ve uygulamalarda oluşabilecek sorunları en aza indirebilecek bilgiler verilmiştir.

Anahtar Kelimeler: tırmanıcı ve sarılıcı bitkiler, bitki tutunma elemanı, düşey yüzey kaplamaları

yukarı

2001, 7 (2) 19-23
Varyans Analizi ve Tekrarlanan Ölçümlü Analiz Tekniklerinin I. Tip Hata Bakımından Karşılaştırılması
(Türkçe)

Ensar BAŞPINAR1, Fikret GÜRBÜZ1 ve Handan ÇAMDEVİREN2
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Biyometri ve Genetik Anabilim Dalı-Ankara
2 Mersin Üniv. Tıp Fak. Temel Tıp Bilimleri Anabilim Dalı, Biyoistatistik Bilim Dalı-Mersin

Bu çalışmada, çeşitli grup sayısı-korelasyon katsayısı-örnek genişliği kombinasyonlarında yer alan ölçüm ortalamalarının karşılaştırılmasında, basit varyans analizi tekniği ve tekrarlanan ölçümlü varyans analizi tekniği kullanılmıştır. Her bir kombinasyonda ampirik olarak gerçekleşen I. Tip hata yapma olasılıkları karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Simülasyon çalışmasında, her grup sayısı-korelasyon katsayısı- örnek genişliği kombinasyonu için üretilen gözlem değerleri kullanılarak oluşturulan 100 000 deneme ANOVA ve TÖVA teknikleri ile analiz edilmiş ve gerçekleşen I. Tip hata olasılıkları hesaplanmıştır. Gruplardaki gözlem değerleri arasında sıfırdan farklı her korelasyon katsayısı için, ANOVA tekniği ile analiz etmenin başlangıçta belirlenen I. Tip hata olasılığında (a=0.05) önemli sapmalara sebep olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler: tekrarlanan ölçüm, varyans analizi, bağımlı gözlemler, simülasyon, I. Tip hata

yukarı

2001, 7 (2) 24-31
Tarımsal Bir Havzada Yüzey Akış ve Sediment Miktarının Tahmin Edilmesinde WEPP Modelinin Kullanımı
(İngilizce)

Halil KIRNAK1 ve Prasanna H. GOWDA2
1 Harran Üniv. Ziraat Fak. Tarımsal Yapılar ve Sulama Bölümü-Şalıurfa
2 University of Minnesote, Department of Soil, Water, and Climate St. Paul, Minnesota-USA

WEPP (Su erozyonu tahmin projesi) modeli, coğrafi bilgi sistemi ile birlikte Ohio-USA'da yer alan Rock Creek tarımsal havzasındaki yüzey akış ve erozyonunun tahmin edilmesinde kullanılmıştır. Eğim, toprak tipi, arazi kullanımı ve arazi işleme verileri coğrafi bilgi sisteminde depolanmıştır. Bilgisayar simülasyonu, 1988 ve 1990 yılları arasında gözlenen ve tahmin edilen ortalama aylık yüzey akış ve sediment miktarları kıyaslanarak yapılmıştır. WEPP modeli havzaya hem modelin alan sınırlaması dikkate alınarak (260 hektardan az) hem de modelin alan sınırlaması dikkate alınmayarak iki farklı şekilde uygulanmıştır. Model, alan kısıtlaması dikkate alınmayarak uygulandığında sediment ve yüzey akış tahmini için sırasıyla r2 = 0.59 ve 0.51 değerleri bulunmuştur. Modelin alan sınırlamasını yerine getirmek için havza 41 alt havzaya bölünmüş (her bir havza ortalama 240 hektar) ve her bir alt havzanın çıkış noktasındaki yüzey akış ve sedimenti bir başka alt havzaya iletmek için ise bir havza öteleme programı kullanılmıştır. Bu durumda gözlenen ve tahmin edilen yüzey akış ve sediment miktarları arasında istatistiksel olarak sırasıyla r2 = 0.92 ve 0.83 ilişkisi bulunmuştur. Bu çalışma bilgisayar modelleri havzalara uygularken dikkat edilmesi gereken önemli konulardan birinin havza alanının büyüklüğü olduğunu göstermiştir.

Anahtar Kelimeler: WEPP, coğrafi bilgi sistemi, hidrolojik modelleme, havza büyüklüğü

yukarı

2001, 7 (2) 32-35
Nohutta (Cicer arietinum L.) Farklı Sıra Aralıklarının Bazı Tarımsal Özellikler Üzerine Etkisi
(Türkçe)

Yeşim TOGAY ve Necat TOGAY
Yüzüncü Yıl Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Van

Van ekolojik koşullarında 1997 ve 1998 yıllarında ILC-482 ve Yerli Nohut çeşitlerinin kullanıldığı araştırmada dört farklı sıra arası mesafesi (15, 20, 25 ve 30 cm) uygulanmıştır. Deneme Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme tarlalarında tesadüf bloklarında faktöriyel deneme desenine göre 4 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. İki nohut çeşidinde sıra aralıklarının bitki boyu, ilk bakla yüksekliği , bitkide bakla sayısı ve tane sayısı, baklada tane sayısı, bin tane ağırlığı,ana ve yan dal sayısı, birim alan tane verimi ve hasat indeksine etkisi incelenmiştir. Bin dane ağırlığı ve baklada tane sayısı dışındaki tüm karakterlerde çeşitlerin etkisi istatistiki olarak önemli olmuştur. Sıra aralığı artıkça, bitkide bakla ve tane sayısı, ana dal ve yan dal sayısı ve birim alan tane verimi önemli derecede artmıştır. Ortalama tane verimi dikkate alındığında; 30 cm sıra aralığında en yüksek verim elde edilirken (87.62 kg/da), en düşük verim 15cm sıra aralığından (54.00 kg/da) elde edilmiştir. Bu sonuçlara göre, Van ekolojik koşullarında en uygun sıra arası mesafenin 30 cm olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: nohut (Cicer arietinum L.), sıra aralığı, verim ve verim öğeleri

yukarı

2001, 7 (2) 36-41
Azot Dozlarının Arpanın (Hordeum vulgare) Değişik Olum Dönemlerinde Bitkinin Azot Alımı ve Kuru Madde Dağılımına Etkisi
(Türkçe)

Zekeriya AKMAN
Süleyman Demirel Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü - Isparta

Isparta ekolojik koşullarında 1998 yılında yürütülen bu çalışmada, Tokak 157/37 iki sıralı arpa çeşitinde azot dozlarının farklı olum dönemlerinde bitkinin azot içeriği ve kuru madde dağılımına etkileri incelenmiştir. Toprak üstü organlardaki toplam kuru madde bakımından dönemler ve azot dozlarının etkisi önemli bulunmuş, en yüksek kuru madde miktarı sarı olum devresinde (2.75 g/bitki) ve dekara 16 kg azot (2.89 g/bitki) uygulamalarında belirlenmiştir. Olum dönemleri ve azot dozlarına bağlı olarak organların kuru madde paylaşımlarının da önemli ölçüde değiştiği dikkati çekmiştir. Tanenin azot içeriği diğer organların aksine olum dönemlerindeki ilerlemeye bağlı olarak artmış ve en yüksek azot içeriği tam olum dönemindeki tanede (% 1.55) belirlenmiştir. Azot dozları, dönemlere bağlı olarak değişmekle birlikte organların azot içeriklerini önemli ölçüde artırmıştır.

Anahtar Kelimeler: arpa (Hordeum vulgare), azot dozları, kuru madde dağılımı, azot içerikleri

yukarı

2001, 7 (2) 42-46
Türkiye İçin Yeni İki Bitki Paraziti Nematod Türü; Pratylenchoides utahensis Baldwin, Luc & Bell ve P. variabilis Sher (Nematoda:Pratylenchidae)
(Türkçe)

İlker KEPENEKCİ
Zirai Mücadele Merkez Araştırma Enstitüsü-Ankara

Bu çalışmada Gönen (Balıkesir) ve Kızılcahamam (Ankara) ilçelerinde çeltik (Oryza sativa L.) ekiliş alanlarından alınan 20 adet toprak örneği incelenmiştir. Alınan örneklerden elde edilen bitki paraziti nematodlardan Pratylenchoides Wislow (Nematoda:Pratylenchidae) cinsine ait türlerin daimi preparatları hazırlanarak, ölçüm ve teşhisleri yapılmıştır. Çalışmada bu cinse ait P. utahensis Baldwin, Luc & Bell ve P. variabilis Sher olmak üzere 2 tür saptanmış olup, bu türler Türkiye nematod faunası için yeni kayıt niteliğindedir. Bu türlerin morfolojik ve morfometrik özellikleri, görülen varyasyonlar, literatürde kayıtlı yayılışı ve biyotopları verilmiştir.

Anahtar Kelimeler: bitki paraziti nematod, taksonomi, çeltik, Balıkesir, Ankara

yukarı

2001, 7 (2) 47-53
Yarı Otomatik Patates Hasat Makinasında İlerleme Hızlarının Toprak Özellikleri, Yumru Zedelenmesi, Hasat Kaybı ve İş Verimine Etkilerinin Belirlenmesi
(Türkçe)

Ebubekir ALTUNTAŞ
Gaziosmanpaşa Üniv. Ziraat Fak. Tarım Makinaları Bölümü-Tokat

Bu çalışmada, Tokat yöresinde kullanılan sökücü-iletici tip yarı otomatik patates hasat makinasında ilerleme hızlarının; toprak özellikleri, yumru zedelenmesi, hasat kaybı ve iş verimine etkileri belirlenmeye çalışılmıştır. Deneme alanı, killi-tınlı toprak özelliklerine sahiptir ve deneme alanına patatesler farklı dikim şekillerinde dikilmişlerdir. 2000 yılında yürütülen denemeler; 2.09, 2.57 ve 3.60 km/h makina ilerleme hızlarında yürütülmüştür. Yarı otomatik patates hasat makinasında ilerleme hızlarının; toprak özelliklerine, yumru zedelenmesi, hasat kaybı ve iş verimine etkileri önemli bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: yarı otomatik patates hasat makinası, toprağın fiziksel özellikleri, yumru zedelenmesi, hasat kaybı ve iş verimi

yukarı

2001, 7 (2) 54-61
Doğu Karadeniz Bölgesi Fındıklarında Bitki Bünyesindeki Karbonhidrat Düzeyinin Enzimatik Yöntemle Belirlenmesi
(Türkçe)

A. İlhami KÖKSAL1, Yeşim OKAY1 ve Nevzat ARTIK2
1Ankara Üniv. Ziraat Fak. Bahçe Bitkileri Bölümü-Ankara
2Ankara Üniv. Ziraat Fak. Gıda Mühendisliği Bölümü-Ankara

Bu araştırmada Giresun Fındık Araştırma Enstitüsü bahçesinde bulunan ve daha önceki yıllarda selekte edilen Tombul, Palaz, Kalınkara, Çakıldak ve Sivri çeşitlerine ait ocaklarda belirlenen ana dallardan alınan kabuk örneklerindeki fruktoz, glukoz, sakaroz ve toplam karbonhidrat düzeyleri saptanmıştır. İki farklı yılda her ay alınan örneklerde şeker analizleri Boehringer enzimatik yöntemle belirlenmiştir. Kabuk dokularında belirlenen fruktoz, glukoz, sakaroz ve toplam karbonhidrat miktarlarının, çeşitlerin hemen tümünde yaz aylarında düşük, kış aylarında ise daha yüksek düzeylerde olduğu saptanmıştır. Yaz ayları ortalamalarına gore çeşitlerdeki D-fruktoz 0.347-0.434 g/L, D-glukoz 0.068-0.581 g/L, sakaroz ise 0.301-1.097 g/l olarak bulunmuştur. Kış ayları ortalamalarına gore ise çeşitlerdeki D-fruktoz miktarlarının 0.684-3.506 g/L, D-glukoz miktarlarının 0.855-1.769, sakaroz miktarlarının ise 0.809-3.584 g/L olduğu saptanmıştır. Karbonhidrat miktarları ilkbahar aylarında hafif yükselen bazı çeşitlerde ise azalan bir seyir izleyerek, yaz aylarında daha düşük ve stabil sayılabilecek bir değişim göstermekte, sonbahar aylarından itibaren artmaya başlamaktadır. Bu artışın özellikle sonbahar sonu-erken kış dönemlerinde ve kış aylarında daha yüksek olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: fındık, karbonhidrat, enzimatik yöntem

yukarı

2001, 7 (2) 62-68
Tekirdağ Koşullarında Ayçiçeğinin Su Tüketimi
(Türkçe)

Tolga ERDEM
Trakya Üniv. Tekirdağ Ziraat Fak. Tarımsal Yapılar ve Sulama Bölümü-Tekirdağ

Tekirdağ koşullarında 1998 ve 2000 yılları arasında yürütülen bu çalışmada, yüzey sulama (kapalı karıklarda göllendirme) yöntemi ile sulanan ayçiçeği bitkisinin onar günlük periyotlar için ölçülen su tüketimi değerleri bazı referens bitki su tüketimi tahmin eşitlikleri ile hesaplanan değerler ile karşılaştırılmıştır. Sonuçta, ayçiçeği bitkisinin mevsimlik su tüketimi ortalama olarak 804.37 mm olarak ölçülmüştür. Ayrıca, deneme koşulları için ayçiçeği bitkisinin sulama zamanı planlamasında bitki su tüketimi tahmininde Penman yönteminin FAO modifikasyonunun daha sağlıklı sonuç verdiği belirlenmiş ve bu yönteme ilişkin bitki katsayısı (kc) eğrisi hazırlanmıştır.

Anahtar Kelimeler: ayçiçeği (Helianthus annuus L.) bitki su tüketimi tahmin yöntemleri, bitki katsayısı

yukarı

2001, 7 (2) 69-74
Sorgum x Sudanotu Melezinde (Sorghum vulgare Pers. x Sorghum sudanense (Piper) Stapf.) Azotlu Gübreleme ve Biçim Yüksekliğinin Verim ve Kaliteye Etkisi
(Türkçe)

Selahattin İPTAŞ1, A.Rashid BROHİ2 ve Arif AKTAŞ2
1Gaziosmanpaşa Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Tokat
2Gaziosmanpaşa Üniv. Ziraat Fak. Toprak Bölümü-Tokat

Bu araştırma, GOÜ.Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri araştırma alanında birinci ürün olarak yetiştirilen sorgum-sudanotu melezinde azotlu gübreleme ve biçim yüksekliğinin verim ve kaliteye etkisini saptamak amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada Pioneer 988 isimli sorgum-sudanotu melez çeşiti, azot dozları (6, 12, 18, 24 kgN/da) ve biçim yüksekliği (7,14 ve 21 cm) faktörleri kullanılmıştır. Deneme faktöriyel desende üç tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Azotlu gübrenin 1/3'ü ekimle birlikte, 1/3'ü 1.biçim ve 1/3'ü 2.biçimden sonra uygulanmıştır. Biçim yüksekliği arttıkça yeşil ot ve kuru madde verimi azalmaktadır. 7 cm ve 14 cm biçim yükseliğinden elde edilen yeşil ot verimi 21 cm'den daha yüksektir. 1.biçimde, ekimden önce uygulanan azot dozlarının yeşil ot ve kuru madde verimine etkisi önemli değildir. 2.biçimde en yüksek yeşil ot verimi (4762,6 kg/da) 8 kgN/da ve 3.biçimde (3809,5 kg/da) 8 kgN/da azot dozundan elde edilmiştir. Artan azot dozlarının kuru madde verimine etkisi 2.biçimde önemli olup, en yüksek kuru madde verimi (911,8 kg/da) 8 kgN/da azot dozunda belirlenmiştir. Azot dozlarının ham protein içeriğine etkisi 2.biçimde önemli olmasına rağmen, 1.ve 3.biçimde önemli değildir.

Anahtar Kelimeler: sorgum x sudanotu melezi, gübreleme, biçim yüksekliği, verim

yukarı

2001, 7 (2) 75-77
Farklı Kükürt Uygulama Şekilleri ve Fosfor Gübrelemesinin Mısır Bitkisinin ( Zea Mays L.) Bakır, Mangan ve Demir Içeriğine Etkisi
(Türkçe)

Füsun GÜLSER, Şefik TÜFENKÇİ ve İbrahim ERDAL
Yüzüncü Yıl Üniv. Ziraat Fak. Toprak Bölümü-Van

Bu çalışmada, toprağa farklı şekillerde uygulanan kükürdün fosfor gübrelemesinin yapıldıığ ve yapılmadığı koşullarda kireçli bir toprakta yetiştirilen mısır bitkisinin bakır, mangan ve demir içeriği üzerine etkisi araştırılmıştır. Fosfor gübrelemesi ile birlikte yüzeye kükürt uygulamasının bitkinin bakır, mangan ve demir içeriklerini artırdığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: mısır, kükürt, mikro, elementler

yukarı

2001, 7 (2) 78-83
Sapdöver Harman Makinası Üretiminde İş Akış Diyagramına Göre İş Etüdü
(Türkçe)

Suphi A.YALÇINKAYA1 ve Ali İhsan ACAR2
1 Ziraat Mühendisi
2 Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarım Makinaları Bölümü-Ankara

Bu çalışmada sapdöver harman makinası üretiminde iş analizi yapılmıştır. Bunun için iş akış diyagramına göre gerçek tek zamanlar ölçülerek performans değerlendirilmesi ve dinlenme zamanları ölçülerek de standart zamanlar saptanmıştır. Elde edilen bulgular istatistik yöntemleriyle değerlendirilmiştir. Sonuçta bir sapdöver harman makinasının imalatına ilişkin toplam birim zamanlar ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler: iş analizi, iş akış, diyagramı, performans, standart zaman

yukarı

2001, 7 (2) 84-89
Şekerpancarı Hasat Makinalarındaki Başkesme Bıçağı Titreşimlerinin Belirlenmesi
(Türkçe)

Yelten YILDIZ1 ve Ahmet ÇOLAK2
1 SES İşitme Cihazları Merkezi
2 Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarım Makinaları Bölümü-Ankara

Yapılan bu çalışmada şekerpancarı hasat makinası başkesme bıçağına gelen titreşimler belirlenmeye çalışılmıştır. Tarla koşullarında yapılan ölçümlere göre; başkesme bıçağında oluşan doğal frekans 17,59 rad/s olarak ölçülmüştür. Ölçülen bu değer laboratuvar koşullarında ölçülen 452,38 rad/s ve analitik olarak hesaplanan 450,78 rad/s'lik doğal frekans değerlerinin oldukça altında kalmaktadır. Yine denemelerde kullanılan bıçağın normal çalışma koşullarındaki ortalama yer değiştirmesi 0,325 mm olarak bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: piezoeletrik, ivme, titreşim, doğal frekans, rezonans, harmonik hareket

yukarı

2001, 7 (2) 90-94
Bazı Sebzelerde Tohum Uygulamalarında Mekanizasyon Olanaklarının İncelenmesi (Türkçe)

Hülya KARABAŞ1, Ahmet ÇOLAK2 ve İbrahim DEMİR3
1 Sakarya Üniv. Akyazı Meslek Yüksekokulu-Akyazı, Sakarya
2 Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarım Makinaları Bölümü-Ankara
3 Ankara Üniv. Ziraat Fak. Bahçe Bitkileri Bölümü-Ankara

Bu çalışmada, bir tohum kalitesini geliştirme düzeneği tasarımlanıp imal edilmiş, bu düzenekle soğan ve biber tohumları üzerinde osmotik priming uygulaması gerçekleştirilmiştir. Bu uygulama ile yüksek çimlenme oranına, hızlı çıkış gücüne, çıkış homojenliğine ve düşük çimlenme hızına sahip kaliteli tohumlar elde etmek amaçlanmıştır. Osmotik priming uygulaması için geliştirilen düzeneğin bazı aşamalarında otomatik kumanda sağlanmıştır.Tohum kalitesini geliştirme düzeneğinde distile su ve PEG 6000 solüsyonu ile gerçekleştirilen osmotik priming uygulamasında belli zaman periyotlarında sabit sıcaklıkta, solüsyona sürekli hava verilerek karıştırma sağlanarak gerçekleştirilen uygulamalar sonrasında, tohumlar yıkanıp etüvde kurutulmuşlardır. ISTA kurallarına göre yapılan 14 günlük çimlendirme deneylerinden sonra yapılan Duncan testi sonuçlarına göre soğan ve biber tohumlarında çıkış homojenliği sağlanmıştır. Priming uygulanmış tohumlarda kontrol tohumlarına göre daha yüksek çimlenme gücü ve daha yüksek çimlenme hızı elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler: osmotik priming, soğan, biber, otomatik kontrol

yukarı

2001, 7 (2) 95-100
Mısır Bitkisinin Gelişimi ve Beslenmesi Üzerine Hümik Asit ve NPK Uygulamalarının Etkisi
(Türkçe)

K. Mesut ÇİMRİN, Siyami KARACA ve Mehmet Ali BOZKURT
Yüzüncü Yıl Üniv. Ziraat Fak. Toprak Bölümü-Van

Bu çalışmada, toprağa azot, fosfor ve potasyumlu gübre kombinasyonları ile hümik asit uygulamalarının mısır bitkisinin gelişmesi ve mineral beslenmesine etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla toprağa katı ve sıvı formda 1000 mg/kg hümik asit ile iki farklı gübre kombinasyonu NPK/2 (150 mg N /kg + 50 mg P /kg + 40 mg K /kg) ve NPK (300 mg N /kg +100 mg P /kg + 80 mg K /kg) uygulanmıştır. Gübre kombinasyonları ile birlikte hümik asit uygulamaları, mısır bitkisinin kuru ağırlığı ile bitkinin N, P, K, Fe, Zn ve Mn kapsamlarını çok önemli düzeyde artırırken, Ca ve Mg kapsamlarını azaltmışlardır. Gübre kombinasyonu uygulanmaksızın sadece hümik asit uygulamaları ise bitkinin K, Ca, ve Mg içeriklerini azaltırken, Fe içerİğini önemli olarak artırmışlardır. Gübre ve hümik asit uygulamaları bitkinin topraktan sömürdüğü N, P, K, Ca, Mg, Fe, Zn ve Mn miktarlarını tanığa göre önemli olarak artırmasına karşılık, sadece hümik asit uygulamaları bitkinin K, Ca ve Mg alımlarını istatistiksel olarak önemsiz olmasına karşın azaltmışlardır. Hümik asitin katı veya sıvı formda verilmesi arasındaki fark, gübresiz uygulamalar içerisinde sadece K içeriğinde önemli olarak bulunmuştur. Gübre dozları ile beraber ise sadece NPK/2 dozunda bitkinin N ve Mn içeriklerinde istatistiksel açıdan önemli farklar bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: mısır, hümik asit, NPK, beslenme, alım

yukarı

2001, 7 (2) 101-105
Karadeniz Bölgesi'nde Ceviz (Juglans regia L.) ve Kestane (Castanea sativa Miller) Bahçelerinde Saptanan Tylenchida (Nematoda) Takımına Ait Bitki Paraziti Nematodlar
(İngilizce)

İlker KEPENEKCİ
Zirai Mücadele Merkez Araştırma Enstitüsü-Ankara

Bu çalışmada Karadeniz Bölgesi' nde ceviz (Juglans regia L.) ve kestane (Castanea sativa Miller) bahçelerinde saptanan Tylenchida takımına ait bitki paraziti nematod türleri incelenmiştir. Çalışma sonucunda Tylenchida takımının Tylenchina, Criconematina ve Hexatylina alttakımlaına bağlı Tylenchoidea, Dolichodoridea, Hoplolaimoidea, Criconematoidea, Hemicycliophoroidea, Anguinoidea üst familyalarından 7 familya ve 17 cins'e bağlı 21 tür saptanmıştır. Türkiye'de ceviz ve kestane'de nematodlarla ile ilgili herhangi bir literatür kaydına rastlanmamış olup bu çalışma sonucunda cevizde 13, kestanede 10 adet Tylenchida (Nematoda) takımına ait bitki paraziti nematod türü saptanmıştır.Tespit edilen türlerden Boleodorus (B.) acutus Thorne & Malek, Nagelus saifulmulukensis Maqbool & Shahina ve Rotylenchus robustus (de Man) Filipjev Türkiye nematod faunası için yeni kayıt niteliğindedir.

Anahtar Kelimeler: bitki paraziti nematod, yeni kayıt, ceviz, kestane, Karadeniz Bölgesi

yukarı
2001, 7 (2) 106-111
Ekmek Mayası Yan Ürününün Etlik Piliçlerin Performans ve Kesim Özellikleri Üzerine Etkileri
(Türkçe)

Güray ERENER, Nuh OCAK, Ergin ÖZTÜRK ve Aslı ÖZDAŞ
Ondokuz Mayıs Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü-Samsun

Bu çalışma soya küspesinin %50'si ve %100'ü yerine katılan ekmek mayası yan ürününün (EMYÜ) etlik piliçlerin canlı ağırlık, canlı ağırlık artışı, yem tüketimi, yem değerlendirme sayısı ve bazı kesim özellikleri üzerine olan etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Denemede toplam 450 adet günlük Ross 308 erkek etlik civciv kullanılmıştır. Çalışmada her birinde 150 adet günlük civciv bulunan (her tekerrür için 50 hayvan) 3 grup oluşturulmuştur. Altı haftalık deneme sonunda deneme sonu canlı ağırlığı (2328±27, 2169±55, 1754±35 g), canlı ağırlık artışı (2285±27, 2126.±55, 1711±35 g), yem değerlendirme sayısı (1.93±0.03, 2.12±0.04, 2.58±0.09) ve karkas ağırlığı (1658±15, 1540±37, 1201±20 g) bakımından gruplar arasında çok önemli (P<0.01); karkas randımanı (%71.21±0.63, 71.05±0.94, 68.17±0.90) ve yenilebilir iç organlar bakımından (%4.17±0.08, 4.11±0.09, 5.06±0.50) önemli (P<0.05) farklılıklar bulunmuştur. Yem tüketimi (4406±87, 4513±30, 4408±70), sindirim sistemi ağırlığı (184.1±10, 183.7±8, 163.4±7 g), sindirim sistemi uzunluğu (231.3±12, 223.8±5, 220.6±9 cm) ve abdominal yağ oranı (%1.15±0.08, 1.07±0.12, 1.07±0.08) bakımından gruplar arasında görülen farklılık önemsiz bulunmuştur (P>0.05). Sonuç olarak etlik piliç karmalarına soya küspesinin %50'si ve %100'ü yerine EMYÜ'nün kullanılmasının dönem sonu canlı ağırlıkları, canlı ağırlık artışları, yem değerlendirme sayısı, karkas ağırlıklarını ve karkas randımanını olumsuz etkilediği saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler: etlik piliç, ekmek mayası yan ürünü, besi performansı, kesim özellikler

yukarı
2001, 7 (2) 112-119
Bakteriyal İnokulantların Sorgum Silajlarının Fermantasyon, Aerobik Stabilite ve Rumen Parçalanabilirlik Özellikleri Üzerine Etkileri
(Türkçe)

İsmail FİLYA, Ali KARABULUT, Hatice KALKAN ve Ekin SUCU
Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü-Bursa

Bu çalışma silaj katkı maddesi olarak kullanılan bakteriyal inokulantların, farklı dönemlerde hasat edilerek yapılan sorgum (Sorghum bicolor) silajlarının fermantasyon, aerobik stabilite ve rumen parçalanabilirlik özellikleri üzerindeki etkilerinin saptanması amacı ile düzenlenmiştir. Araştırmada kullanılan sorgum, çiçeklenme ve süt olum dönemlerinde hasat edilmiştir. Bakteriyal inokulant olarak ise İnokulant 1188 (Pioneer®, USA) ve Sil-All (Alteck, UK) kullanılmıştır. İnokulantlar silajlara 106 cfu g-1 düzeyinde katılmışlardır. Sorgumlar yalnızca gaz çıkışına olanak tanıyan, 1.5 litrelik özel cam kavanozlara silolanmışlardır. Kavanozlar laboratuvar koşullarında 18±2 °C' de depolanmışlardır. Silolamadan sonraki 2, 4, 7, 15 ve 60. günlerde her gruptan 3' er kavanoz açılarak silajlarda kimyasal ve mikrobiyolojik analizler yapılmıştır. Silolama döneminin sonunda (60. gün) açılan tüm silajlar 5 gün süre ile aerobik stabilite testine tabi tutulmuşlardır. Ayrıca bu silajların, rumen kuru ve organik madde parçalanabilirlikleri saptanmıştır. Sonuç olarak bakteriyal inokulantların sorgum silajlarının fermantasyon özelliklerini olumlu yönde etkilediği, silajların aerobik stabilite ile rumen kuru ve organik madde parçalanabilirliklerini ise etkilemediği saptanmıştır. Sorgumun olgunlaşmasına bağlı olarak silajların aerobik stabiliteleri düşerken, rumen kuru ve organik madde parçalanabilirlikleri ise artmıştır.

Anahtar Kelimeler: bakteriyal inokulantlar, sorgum, silaj, fermantasyon, aerobik stabilite, rumen parçalanabilirliği

yukarı
2001, 7 (2) 120-125
Farklı Sıcaklıkların Yumurta Parazitoiti Trichogramma turkeiensis Kostadinov ve T. embryophagum (Hartig) (Hymenoptera: Trichogrammatidae)'un Biyolojik Özeliklerine Etkileri (Türkçe)

Cem ÖZKAN ve M. Oktay GÜRKAN
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Bitki Koruma Bölümü-Ankara

Bu çalışmada farklı sıcaklıkların (15, 20, 25 ve 30°C) yumurta parazitoitleri T. turkeinsis ve T. embryophagum'un biyolojik özelliklerine etkileri laboratuar koşullarında Ephestia kuehniella yumurtalarında belirlenmiştir. T. turkeiensis'in 15, 20, 25 ve 30°C sıcaklıklarda sırası ile ortalama ergin ömürleri; 10.56, 19.74, 19.52 ve 4.88 gün, parazitlediği yumurtaların ortalama kararma süreleri; 9.02 , 4.08, 4.17 ve 3.02 gün, parazitoitlerin yumurtadan ergine kadar ki ortalama gelişme süreleri; 40.92, 17.39, 11.85 ve 8.85 gün, çıkış yapan erginlerin cinsiyet oranları (erkek/ dişi); 1:0, 1:3.26, 1:2.96 ve 1:3.81, parazitlediği ortalama yumurta sayıları; 20.16, 105.28, 107.84 ve 25.38 adet, meydana getirdiği ortalama birey sayıları; 22.40, 113.71, 112.24 ve 26.92 adet, çıkış yapan ortalama ergin birey sayıları; 19.44, 90.75, 94.80 ve 24.68 adet olarak belirlenmiştir. T. embryophagum'un 15, 20, 25 ve 30°C sıcaklıklarda sırası ile ortalama ergin ömürleri; 11.32, 18.20, 22.96 ve 5.86 gün, parazitlediği yumurtaların ortalama kararma süreleri; 10.1, 5.21, 4.10 ve 3.08 gün, parazitoitlerin yumurtadan ergine kadar ki ortalama gelişme süreleri 42.63, 16.22, 12.45 ve 8.97 gün, çıkış yapan erginlerin cinsiyet oranları (erkek/ dişi); 1:0, 1:2.51, 1:3.66 ve 1:1.94; parazitlediği ortalama yumurta sayıları; 24.64, 81.16, 108.52 ve 36.30 adet, meydana getirdiği ortalama birey sayıları; 27.20, 83.43, 114.36 ve 37.46 adet, çıkış yapan ergin birey sayıları; 22.36, 72.19, 89.40 ve 35.32 adet olarak belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: biyoloji, sıcaklık, kitle üretimi, Trichogramma turkeiensis, T. embryophagum, Ephestia kuehniella

yukarı
2001, 7 (2) 126-130
Van Koşullarında Farklı Çinko Dozlarının Mercimek (Lens culinaris Medik) Çeşitlerinde Verim ve Verim Öğelerine Etkisi (Türkçe)

Necat TOGAY1, Yeşim TOGAY1 ve Füsun GÜLSER2
1Yüzüncü Yıl Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bit. Bölümü-Van
2Yüzüncü Yıl Üniv. Ziraat Fak. Toprak Bölümü-Van

Bu çalışma Van'da üç mercimek çeşidinde (Sazak-91, Yerli Kırmızı ve Kışlık Kırmızı-51) farklı dozlardaki (0, 1, 1.5 ve 2 kg/da) çinkonun verim ve verim öğelerine etkisini araştırmak amacı ile kurulmuştur. Deneme 1998-99 ve 1999-00 kış sezonunda tesadüf bloklarında faktöriyel deneme desenine göre dört tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Üç mercimek çeşidinde farklı çinko dozlarının bitki boyu, ilk bakla yüksekliği, bitkide ana ve yan dal sayısı, bitkide bakla ve tane sayısı, baklada tane sayısı, bin tane ağırlığı ve birim alan tane verimine etkisi incelenmiştir. İki yılın ortalama en yüksek birim alana tane verimi 71.36 kg/da ile Sazak-91 çeşidinden 2 kg/da çinko dozu uygulamasından elde edilmiştir. Çinko dozları arttıkça, birim alan tane verimde artışlar gözlenmiştir. Tüm çeşitler için en uygun çinko dozu 2 kg/da olmuştur

Anahtar Kelimeler: mercimek (Lens culinaris Medik), çinko, verim

yukarı
2001, 7 (2) 131-134
Antalya İlinde Yetiştirilen Kıl Keçilerinden Elde Edilen Alt Liflerin Tekstil Sanayisi Açısından Uygunluklarının Belirlenmesi (Türkçe)

Gürsel DELLAL
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü-Ankara

Bu araştırmada, Antalya ilinde yetiştirilen Kıl keçilerinden elde edilen alt liflerin bazı fiziksel özellikleri bakımından tekstil sanayiine uygunlukları araştırılmıştır. Alt liflerde incelik, tek lif doğal uzunluğu, tek lif gerçek uzunluğu ve kıvrım sayısına ilişkin en küçük kareler ortalaması sırasıyla 16.2±0.16 mikron, 2.2.±0.10 cm, 4.0±0.13 cm ve 9.9±0.57 adet olarak saptanmıştır. En yoğun olarak görülen renk tiplerinin ise, sırasıyla sütlü kahve (% 48.46), gri (% 20.31) ve beyaz (% 17.19) oldukları belirlenmiştir. Araştırma bulgularına göre, Antalya ilinde yetiştirilen Kıl keçilerinden elde edilen alt liflerin büyük bir kısmının tekstil sanayiine uygun oldukları sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler: kıl keçisi, alt lif, fiziksel özellikler, tekstil sanayii

yukarı
2001, 7 (2) 135-140
Fosfor Alımı ve Fosfor Etkinliği Yönünden Bazı Ekmeklik (T. aestivum) ve Makarnalık (T. durum) Buğday Genotipleri Arasındaki Farklılıkların Belirlenmesi
(Türkçe)

Ali İNAL
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Toprak Bölümü-Ankara

Fosforlu gübrelerin etkin kullanımını artırmada, P' a etkin çeşitlerin seçimi büyük önem taşımaktadır. Bu çalışma P etkinliği ve alımı açısından 3 adet makarnalık (Kunduru, Çakmak, Kızıltan) ve 3 adet ekmeklik (Bezostaya, Gün 79, Gerek 79) buğday genotiplerini karşılaştırmak üzere 0, 50, 100 ve 200 mgP kg-1 dozlarında fosforlu gübre uygulanan toprakta sera koşullarında yürütülmüştür. Bitkilerin kuru ağırlıkları, P konsantrasyonları, P alımları ve fosfor etkinlikleri belirlenerek genotiplerin karşılaştırılması yapılmıştır. Buğday genotiplerinin kuru ağırlıkları, P konsantrasyonları ve P alımları, P uygulamasına bağlı olarak artış göstermekle birlikte genotipler arasında önemli farklılıklar tespit edilmiştir. Genellikle ekmeklik buğday genotiplerinin kuru ağırlıkları ile agronomik P etkinlikleri makarnalık genotiplerden daha yüksek olmuştur. Benzer şekilde ekmeklik buğday genotiplerinin P konsantrasyonu ve P alımları da makarnalık genotiplerin P konsantrasyonu ve P alımlarından yüksek olurken, P konsantrasyonu ve P alımlarındaki artış makarnalık genotiplerde daha fazla olmuştur. Fosfor alımlarına göre fizyolojik P etkinliği ekmeklik genotiplerde daha yüksek olurken, P konsantrasyonlarına göre fizyolojik etkinlik P uygulama düzeylerine göre değişkenlik göstermiştir. Ekmeklik ve makarnalık buğday genotipleri P alımı, P konsantrasyonu, agronomik ve fizyolojik P etkinliği açısından kendi içlerinde de farklılıklar göstermişlerdir.

Anahtar Kelimeler: buğday, genotipik farklılıklar, fosfor etkinliği, fosfor alımı

yukarı
2001, 7 (2) 141-143
Ülkemizde Asma Fidanı Üretiminde Kullanılan Bazı Amerikan Asma Anaçlarının Moleküler Benzerlik Analizi
(Türkçe)

Ali ERGÜL1 ve Y.Sabit AĞAOĞLU2
1 T.C.Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğü-Ankara
2 Ankara Üniv. Ziraat Fak. Bahçe Bitkileri Bölümü-Ankara

Bu çalışmada ülkemizde asma fidanı üretiminde kullanılan üç Amerikan asma anacının (5BB, 110R, 140Ru), 4 farklı üretim istasyonundan (Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Kalecik Bağcılık Araştırma İstasyonu, Tekirdağ Bağcılık Araştırma Enstitüsü, Manisa Bağcılık Araştırma Enstitüsü ve Sun Fidan A.Ş. (Salihli)) sağlanan örneklerde olası genetik farklılıklar RAPD tekniği ile araştırılmıştır. Dört farklı damızlık parseline ait 5BB ve 110R örneklerinde herhangi bir polimorfize rastlanmaz ve anaçlara özgü bantlar elde edilirken, 140Ru anacında OPP17 (5' TGA CCC GCC T 3') primeri ile üç farklı genotipe (1.genotip: Tekirdağ-Kalecik, 2.genotip: Manisa, 3.genotip: Salihli) ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Amerikan asma anacı (5BB, 110R, 14Ru), genetik farklılık/benzerlik

yukarı