2001, Cilt: 7, Sayı: 1
İçindekiler
 
DEMİR, İ. and M. ÖZÇOBAN, Bamyada Sert Kabukluluk Üzerine Tohum Nemi ve Sıcaklık Uygulamalarının Etkisi (Afterripening) Özet
GÜNER, M. ve İ. GEZER, Kayısı Hasatında Bir El Silkeleyicinin Bazı Parametrelerinin Belirlenmesi Özet
KAYA, M., Ekin Yapraksülüğü, Oulema melanopus (L.) (Coleoptera: Chrysomelidae)'un Biyolojisi Üzerinde Araştırmalar Özet
AKÇORA, A. ve S. PULATSÜ, Sakaryabaşı Batı Göleti'nin Besin Düzeyine Sedimentin Üstündeki ve Sediment Gözenek Suyundaki Fosforun Etkisi Özet
GÖKKAYA, Z. ve S. PULATSÜ, Sakaryabaşı Doğu Göleti'nin Bazı Su Kalite Parametrelerinin Mevsimsel Değişimi Özet
İÇ, E., F. ÖZÇELİK ve A. Ö. ÖZÇELİK, Düşük Tuzlu ve Tamponlanmış Salamurada Hıyar Turşusu Fermantasyonu Özet
KESKİN, R., R. ÖZTÜRK ve K. SAÇILIK, Tarımsal Ürünlerin Havalandırılmasında Yığın İçerisinde Oluşan Basınç Düşümlerinin Belirlenmesine İlişkin Yöntem Geliştirilmesi Özet
DEDE, Ö., Ş. M. KARA ve Ş. DERE, Bir Dialel Melez Mısır Populasonunda Verim ve Verim unsurlarına İlişkin Heterosis ve Uyum Yetenekleri Analizi Özet
ALPASLAN, M., A. GÜNEŞ, A. İNAL ve M. AKTAŞ, Akdeniz Bölgesi Seralarında Yetiştirilen Bitkilerin Beslenme Durumlarının İncelenmesi. I. Sera Topraklarının Verimlilik Durumları Özet
DEMİR, N., Çift Kabuklu (Bivalvia) Üretim Alanlarında Bir Fitoplankton İzleme Çalışması Özet
KURUM, E. ve Y. ÖZTAN, Beynam Muhafaza Ormanı ve Yakın Çevresinin Ankara Kenti Rekreasyon Sistemi Açısından Koruma-Kullanım ve Planlama İlkelerinin Saptanması Üzerine Bir Araştırma Özet
ERDAL, M., Monogerm Şeker Pancarı Populasyonlarının Geliştirilmesinde Hibrid Çeşitlerin Kullanılması Özet
ERPUL, G. ve M. R. ÇANGA, Toprak Erozyon Çalışmaları İçin Bir Yapay Yağmurlama Aletinin Tasarım Prensipleri ve Yağış Karakteristikleri Özet
BİRSİN, A. M., Buğdayda Farklı Azot Dozlarının Tane Verimi, Protein Oranı ve Protein Verimine Etkisi Özet
KIRKAĞAÇ, M. ve D. ATAY, Ot Sazanı'nın (Ctenopharyngodon idellus, Vallenciennes, 1844) Yapay Koşullarda Üretimi ve Biyolojik Ot Mücadelesinde Kullanılabilecek Büyüklüğe Kadar Yetiştirilmesi Özet
ORTA, A. H., Y. ERDEM, T. ERDEM ve M. ŞENER, Trakya Bölgesinde Tarımı Yapılan Kültür Bitkilerinin Sulama Programlarının Oluşturulmasında Açık Su Yüzeyi Buharlaşmasından Yararlanma Olanakları Özet
BOZKURT, M. A., İ. YILMAZ ve K. M. ÇİMRİN, Kentsel Arıtma Çamurunun Kışlık Arpada Azot Kaynağı Olarak Kullanılması Özet
KÖKSAL, A. İ., Y. OKAY, N. ARTIK ve B. KUNTER, Batı Karadeniz Bölgesinde Yetiştirilen Bazı Fındık Çeşitlerinde Karbonhidrat Düzeylerindeki Değişimin Enzimatik Yöntemle Belirlenmesi Özet
ÜSTÜN, A. S. ve S. DOLAR, Ascochyta Yanıklığı (Ascochyta rabiei (Pass.) Labr.)'na Dayanımları Farklı Nohut Çeşitlerinde Oransal Su, Kuru Madde ve Prolin Miktarlarındaki Değişimler Özet
DUMAN, Ü. ve O. YILMAZ, Toplu Konut Alanlarında Ekolojik Planlama İlkelerinin Ankara-Eryaman V. Etap Örneğinde İrdelenmesi Özet
ÖNEN, N. ve O. YILMAZ, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Kampüslerinde Arboretum Oluşturulması Üzerine Bir Araştırma Özet
KELEN, M. ve İ. DEMİRTAŞ, 5 BB ve 420 A Amerikan Asma Anaçlarının Köklenme Oranları ve Kök Kaliteleri Üzerine Farklı Köklendirme Ortamları ile IBA Dozlarının Etkileri Özet
ERENER, G., B. Z. SARIÇİÇEK ve A. ÖZDAŞ, Bıldırcın Büyütme Yemine Değişik Düzeylerde Organik Asit Karışımı İlavesinin Besi Performansı İle Bağırsak İçeriği pH'sı Üzerine Etkileri Özet
BAŞPINAR, E., Değişik Varyans Oranlı Normal Populasyonlardan Alınan Değişik Örnek Genişliğindeki İki Örnekte Student-t, Welch ve Ayıklanmış-t Testlerinin Uygulanması ile Elde Edilen I. Tip Hata ve Testin Gücü Özet
GÜLER, M., Orta Anadolu Koşullarında Makarnalık Buğdayın (Triticum durum Desf.) Farklı Gelişme Dönemlerindeki Su Stresinin Verim ve Verim Ögelerine Etkisi Özet
KARACA, G. ve M. F. SELENAY, Harran Ovasında Karık ve Damla Sulama Sistemlerinin Ekonomik Yönden Karşılaştırılması Özet
Özetler
 

2001, 7 (1) 1-4
Bamyada Sert Kabukluluk Üzerine Tohum Nemi ve Sıcaklık Uygulamalarının Etkisi (Afterripening) (İngilizce)

İbrahim DEMİR ve Mustafa ÖZÇOBAN
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Bahçe Bitkileri Bölümü-Ankara

Araştırma sıcaklık ve nem kombinasyonlarının bamyada sert kabukluluğun oluşumuna etkisini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Bamya tohumlarının çimlenmesi (dinlenmenin ve sert kabukluluk etkisinin kırılması), %9.4 ve %17.7 nem kapsamına sahip tohumları 30°C sıcaklıkta 28 gün, 40 ve 50°C sıcaklıklarda ise 4 gün süre ile olgunlaştırılarak artırılmıştır. Kurulan su izotermlerinden bamya çimlenmesinin ikinci su bağlama bölgesini kapsamaktadır. Yapılan uygulama ile en düşük su kapsamına sahip tohumlarda sert kabukluluk %54-63 arasında değişirken,yüksek su kapsamına sahip tohumlarda %15-30 arasında olmuştur. Bamya tohumları 30, 40 ve 50°C'de ikinci su bağlama bölgesi sınırları içinde olgunlaştırılabilmekte ve çimlenme oranları artırılabilmektedir.

Anahtar Kelimeler : bamya, afterripening, ser kabukluluk, çimlenme, tohum nemi, sıcaklık

yukarı
2001, 7 (1) 5-8
Kayısı Hasatında Bir El Silkeleyicinin Bazı Parametrelerinin Belirlenmesi (Türkçe)

Metin GÜNER1 ve İbrahim GEZER2
1Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarım Makinaları Bölümü-Ankara
2İnönü Üniv. Malatya Meslek Yüksekokulu-Malatya

Bu araştırmada el silkeleyicinin kayısı hasatındaki iş başarısı (kg/ h ve ağaç/h), yakıt tüketimi (L/h) ve hasat etkinliği (%) gibi bazı parametreleri belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar klasik hasat yöntemiyle karşılaştırılmıştır. Denemeler 3 tekerrürlü olarak yapılmış ve her tekerrürde 1 h süreyle hasat gerçekleştirilmiştir. Hem el silkeleyici ve hem de klasik yöntemde hasatı aynı kişi yapmıştır. El silkeleyicinin genliği 60 mm ve frekansı 20-23 Hz'dir. Yan dallara bağlanan el silkeleyici 2 defa aralıklı ve 4 s süreyle tam gazda çalıştırılmıştır. Denemeler sıra arası 10m olan ve 8-12 yaşlarındaki kayısı ağaçlarında yürütülmüştür. Araştırma sonucunda el silkeleyici iş başarısı bir saatte hasat edilen kayısı olarak % 38,6 ve ağaç sayısı olarak da % 48,48 artırdığı bulunmuştur. Yakıt tüketimi ortalama 1,4 L/h, hasat etkinliği ise % 99,7 olarak belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler : kayısı hasadı, el silkeleyici, iş başarısı, yakıt tüketimi, hasat etkinliği

yukarı
2001, 7 (1) 9-14
Ekin Yapraksülüğü, Oulema melanopus (L.) (Coleoptera:Chrysomelidae)'un Biyolojisi Üzerinde Araştırmalar (Türkçe)

Mehmet KAYA
Uludağ Üniv. Ziraat Fakültesi, Bitki Koruma Bölümü, Görükle Kampüsü-Bursa

Bursa'da 1996-1997 yıllarında gerçekleştirilen bu çalışmada ekin yapraksülüğü, Oulema melanopus (L.)'un biyolojisi üzerinde incelemeler yapılmıştır. Araştırmalar Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi buğday tarlasında yürütülmüştür. Yapılan araştırmalar sonunda O. melanopus'un Bursa ilinde buğday tarımı yapılan tüm alanlarda bulunduğu, zararlının kışı toprakta veya bitki artıkları arasında geçirdiği, Bursa'da ilk ergin çıkışının 1996 ve 1997 yıllarında sırasıyla 26 ve 17 Nisan tarihlerinde başladığı saptanmıştır. Dişi böceklerin bir süre beslenip çiftleştikten sonra yumurtlamaya başladığı, bir dişinin 1996 ve 1997 yıllarında sırasıyla 89.61±15.89 (66-112) ve 97.93±14.73 (63-110) adet yumurta bıraktığı, bu yumurtaların yine sırasıyla % 97 ve % 92' nin açıldığı, yumurta açılma süresinin aynı yıllarda sırasıyla ortalama 6.23±0.42 (5-7) ve 7.18±0.56 (6-8) gün olduğu, larvaların 1996 yılında ortalama 20.67±1.38 (17-24), 1997 yılında ise ortalama 21.82±1.41 (17-25) günde geliştiği, pupa gelişme süresinin 1996 ve 1997 yıllarında sırasıyla ortalama 11.62±0.62 (10-12) ve 12.30±0.75 (10-13) gün devam ettiği ve O. melanopus'un Bursa'da yılda 1 döl verdiği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler : Oulema melanopus, buğday, biyoloji

yukarı
2001, 7 (1) 15-19
Sakaryabaşı Batı Göleti'nin Besin Düzeyine Sedimentin Üstündeki ve Sediment Gözenek Suyundaki Fosforun Etkisi (Türkçe)

Akasya AKÇORA ve Serap PULATSÜ
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Su Ürünleri Bölümü-Ankara

Bu çalışmada Sakaryabaşı Balık Üretim ve Araştırma İstasyonuna su sağlayan Batı Göleti'nin gölet suyunda, sedimentin hemen üst bölümündeki suda ve sediment gözenek suyunda fosfor fraksiyonları (toplam filtre edilebilir fosfor ve toplam filtre edilebilir ortofosfat) ve pH değerleri ölçülmüştür. Bu parametrelerin mevsimlere bağlı olarak değişimi ve göletin besin düzeyi üzerine etkisi incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler : Sakaryabaşı balık üretim ve araştırma istasyonu, Batı göleti, fosfor fraksiyonları, pH

yukarı
2001, 7 (1) 20-26
Sakaryabaşı Doğu Göleti'nin Bazı Su Kalite Parametrelerinin Mevsimsel Değişimi (Türkçe)

Zeynep GÖKKAYA ve Serap PULATSÜ
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Su Ürünleri Bölümü-Ankara

Özet : Bu araştırmada Sakaryabaşı'nı oluşturan iki kaynaktan biri olan Doğu Göleti'nin bazı su kalite parametreleri mevsimsel olarak belirlenmiştir. Araştırma gölette seçilen iki istasyonda ve 1999 yılının ocak, nisan, temmuz, ekim aylarında su örnekleri alınarak yapılmıştır. Gölet suyunda fosfor ve azot fraksiyonları, klorofil-a konsantrasyonları ile bazı fiziko-kimyasal özellikler tespit edilmiştir. Gölet suyunun sıcaklık, çözünmüş oksijen ve pH değerlerinin, göletin rekreaktif kullanımı için kabul edilebilir standart sınırlar içerisinde olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler : Doğu göleti, Sakarya nehri, su kalitesi, fosfor ve azot fraksiyonları, klorofil-a konsantrasyonu

yukarı
2001, 7 (1) 27-33
Düşük Tuzlu ve Tamponlanmış Salamurada Hıyar Turşusu Fermentasyonu (Türkçe)

Erhan İÇ1, Filiz ÖZÇELİK2 ve A.Özfer ÖZÇELİK3
1Türkiye Atom Enerjisi Kurumu, Nükleer Tarım ve Hayvancılık Araştırma Merkezi-Ankara
2Ankara Üniv. Ziraat Fak. Gıda Mühendisliği Bölümü-Ankara
3Ankara Üniv. Ev Ekonomisi Yüksekokulu Beslenme Anabilim Dalı-Ankara

Düşük konsantrasyonlarda tuz (%3 ve 4 NaCl) içeren ve 0, 0,025 ve 0,05 M Ca-asetat ile tamponlanmış salamuralarda Lactobacillus plantarum kullanılarak hıyar turşusu üretilmiş, 17 gün sürdürülen fermentasyon süresince salamuradaki kimyasal ve mikrobiyolojik değişmeler belirlenmiştir. Ca-asetat ilavesi salamuranın pH stabilitesi üzerine olumlu bir etki göstermiş ve kısa zamanda tüm şekerin fermentasyonu gerçekleştirilmiştir. Fermentasyon sonunda pH 3,72-3,98, titrasyon asitliği %1,26-1,64 arasında saptanmıştır. Laktik asit bakterisi sayısı %3 tuz içeren salamuralarda fermentasyonun 4. gününde, %4 tuz içeren salamuralarda 7. günde en yüksek değere ulaşmıştır. Başlangıçta yaklaşık 104 KOB/mL düzeyinde bulunan enterobakter gelişmesi 4. günden sonra belirlenememiş; ancak, fermentasyon sonunda 106 KOB/mL düzeyinde maya gelişmesi gözlenmiştir. Bu çalışmanın sonuçlarına göre, pH kontrolü amacıyla salamuraya ilave edilen Ca-asetat aynı zamanda hıyar dokusunun sertliğinin korunması için gerekli tuzun azaltılmasına da yardımcı olmaktadır.

Anahtar Kelimeler : hıyar turşusu, lactobacillus plantarum, düşük tuzlu, kalsiyum asetat, doku sertliği

yukarı
2001, 7 (1) 34-40
Tarımsal Ürünlerin Havalandırılmasında Yığın İçerisinde Oluşan Basınç Düşümlerinin Belirlenmesine İlişkin Bir Yöntem Geliştirilmesi (Türkçe)

Rahmi KESKİN, Ramazan ÖZTÜRK ve Kâmil SAÇILIK
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarım Makinaları Bölümü-Ankara

Tarımsal ürünlerin havalandırılmasında yığın içerisinde oluşan basınç düşümlerinin belirlenmesi için bir yöntem geliştirilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla bir ölçme sistemi oluşturulmuştur. Sistemde vantilatörün boşta ve yükleme sırasında oluşan toplam basınçların farkı, yığın yüksekliğince oluşan basınç düşümü olarak ifade edilmiştir.Yığın yüksekliği en küçük birimlere ayrılmış ve bunlara katman denilmiştir. Katmanlarda oluşan basınç düşümleri ve güç tüketimleri öngörülen esaslara göre belirlenmiştir. Çalışmada ikinci ürün olarak yetiştirilen soya ve at dişi mısır deneme materyali olarak ele alınmıştır. Vantilatör 2.70, 3.12, 3.49, 3.82 ve 4.13 m/s olmak üzere 5 farklı hava hızında çalıştırılmıştır. 5 cm yüksekliğinde 7 adet katman kullanılarak denemeler gerçekleştirilmiştir. Yapılan varyans analizlerinde ürün, hava hızı ve katman faktörlerinin basınç düşümü ve güç tüketimi üzerine etkisi önemli bulunmuştur (p<0.01). Hava hızı ve yığın yüksekliğinin artması basınç düşümünü ve güç tüketimini artırmıştır. Bu artış, at dişi mısırda daha fazla olmuştur. Toplam basınç farklarının basınç düşümü olarak kullanılması ve yığın yüksekliğini katmanlara ayırarak denemelerin gerçekleştirilmesi hem daha güvenilir sonuçların alınmasını hem de denemelerde kolaylık sağlamıştır.

Anahtar Kelimeler : tarımsal ürün, hava hızı, basınç düşümü, güç gereksinimi

yukarı
2001, 7 (1) 41-46
Bir Diallel Melez Mısır Populasyonunda Verim ve Verim Unsurlarına İlişkin Heterosis ve Uyum Yetenekleri Analizi (Türkçe)

Özbay DEDE, Ş. Metin KARA ve Şahin DEDE
Karadeniz Teknik Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Ordu

Yedi ebeveyn hat ile bunların 21 F1 melezini içeren bir diallel mısır populasyonunda verim ve verim komponentleri için, genel ve özel uyum yetenekleri ve melez populasyonlardaki heterosis incelenmiştir. Çalışmada ele alınan bütün özelliklerde ortalama heterosis önemli ve tepe püskülü çıkış süresi hariç pozitif yönde olup, melezlerin verimi ebeveynler ortalamasından %88,56 oranında daha fazla olmuştur. Koçanda tane sayısı ve sırada tane sayısında da yüksek heterosis gözlenmiştir. Ebeveynlerin genel uyum yetenekleri etkilerine göre, YUZ P709 ve FR 64A hatları tane verimi ve verim komponentleri yönünden en uygun ebeveynler olarak belirlenmiştir. Uyum yetenekleri analizi, genel uyum yeteneği varyansının tane verimi dışındaki bütün özelliklerde; özel uyum yeteneği varyansının ise koçanda sıra sayısı hariç bütün özelliklerde önemli olduğunu göstermiştir. Koçanda sıra sayısının kalıtımında eklemeli gen etkileri, tane veriminin kalıtımında eklemeli olmayan gen etkileri daha önemli rol oynamaktadır. İncelenen diğer özelliklerde ise hem eklemeli ve hem de eklemeli olmayan gen etkileri önemli bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: mısır, Zea mays L., melez gücü, Diallel analizi, gen etkileri, uyum yetenekleri

yukarı
2001, 7 (1) 47-55
Akdeniz Bölgesi Seralarında Yetiştirilen Bitkilerin Beslenme Durumlarının İncelenmesi
I. Sera Topraklarının Verimlilik Durumları (Türkçe)

Mehmet ALPASLAN1, Aydın GÜNEŞ1, Ali İNAL1 ve Mehmet AKTAŞ2
1Ankara Üniv. Ziraat Fak. Toprak Bölümü-Ankara
2Ankara Üniv. Çankırı Orman Fak.-Çankırı

Bu çalışmada, Akdeniz Bölgesi seralarında yetiştirilen domates, hıyar, biber ve patlıcan bitkilerinin beslenme durumları araştırılmıştır. Bu amaçla Bölgede 314 adet seradan toprak örnekleri (0-20 cm) alınmıştır. Toprak örneklerinde pH, CaCO3, organik madde, tuz, KDK, tekstür, toplam azot (N), bitkiye yarayışı fosfor (P), değişebilir potasyum (K), kalsiyum (Ca), magnezyum (Mg), demir (Fe), çinko (Zn), mangan (Mn), bakır (Cu) ve bor (B) analizleri yapılmıştır.Toprak örneklerine ait analiz sonuçları, sınır değerleri ile karşılaştırılarak, örnekleme yapılan sera topraklarının fiziksel koşulları ve besin maddesi durumları ortaya konulmuştur. Elde edilen bulgulara göre araştırma bölgesi sera topraklarının çoğu fazla ve çok fazla kireçlidir. Organik maddece genelde orta düzeyde, tuz bakımından hafif ve orta tuzludur. Bölge sera toprakları nötr reaksiyonludur. Toprakların büyük çoğunluğunun tekstürleri; kumlu tın ve tınlı kum olarak belirlenmiştir. Sera topraklarının toplam N, elverişli P, değişebilir K, Ca ve Mg kapsamları genelde yeterli ve fazla düzeyde, bitkiye elverişli Fe, Zn ve Cu kapsamları genelde yeterli, elverişli Mn ve B kapsamları yönünden örneklerin büyük kısmının yetersiz olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: Akdeniz Bölgesi, domates, sera toprakları, toprak verimliliği

yukarı
2001, 7 (1) 56-62
Çift Kabuklu (Bivalvia) Üretim Alanlarında Bir Fitoplankton İzleme Çalışması (Türkçe)

Nilsun DEMİR
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Su Ürünleri Bölümü-Ankara

23 çift kabuklu yumuşakça üretim alanında, 1999 yılı Haziran ve Eylül ayları arasında on beş günde bir alınan örneklerde paralitik, diaretik ve amnezik kabuklu zehirlenmelerine neden olabilecek fitoplankton izlenmiştir. Bu amaçla, fitoplankton türleri teşhis edilmiş ve sayılmıştır. Çalışma süresince Bacillariophyceae sınıfına ait 59 ve Dinophyceae sınıfına ait 34 tür teşhis edilmiştir. Su örneklerinde PSP ve ASP etkeni olan fitoplankton bulunmamış, DSP'ye neden olan dinoflagellat, Dinophysis türlerinin bulunduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler: çift kabuklu, toksin, sayısal dağılım, dinoflagellat, diatom

yukarı
2001, 7 (1) 63-70
Beynam Muhafaza Ormanı ve Yakın Çevresinin Ankara Kenti Rekreasyon Sistemi Açısından Koruma-Kullanım ve Planlama İlkelerinin Saptanması Üzerine Bir Araştırma (Türkçe)

Ekrem KURUM ve Yüksel ÖZTAN
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Peyzaj Mimarlığı Bölümü-Ankara

Bu araştırma, Ankara kenti yakın çevresinde kalabilmiş Beynam Ormanı ve yakın çevresine ilişkin, rekreasyon potansiyeli ve koruma alanlarının belirlenerek, genel planlama ilkelerinin saptanması amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma alanı için yürütülen çalışmalar birbirini takip eden üç aşamadan oluşmuştur. İlk aşamada araştırma alanına ilişkin doğal ve kültürel kaynaklar belirlenerek bunların analiz ve değerlendirmesi yapılmıştır. İkinci aşamada, Beynam Ormanı ve Ankara Kentinde çiyaretçi istekleri ve potansiyel saptanmasına yönelik antek çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Son olarak ise ilk iki aşamada elde edilen verilerin ışığında araştırma alanına yönelik alan kullanım önerileri ve izlenecek yönetsel uygulamalar belirlenmiştir. Doğal kaynakların haritalanma ve değerlendirme aşamalarında bilgisayar ortamından yararlanılmıştır. Gerçekleştirilen bu çalışma sonunda Beynam Orman alanının Doğa Koruma Alanı olarak planlanması ve rekreasyon potansiyeli gösteren alanların ise tarım dayalı rekreasyon alanı olarak planlama gereği ortaya konmuştur.

Anahtar Kelimeler : Beynam, rekreasyon planlama

yukarı
2001, 7 (1) 71-74
Monogerm Şeker Pancarı Populasyonlarının Geliştirilmesinde Hibrid Çeşitlerin Kullanılması (Türkçe)

Mustafa ERDAL
Şeker Fabrikası Enstitüsü, Etimesgut-Ankara

Monogerm hibrid şeker pancarı çeşitlerinin ana materyali olan monogerm kaynakların sürekli olarak geliştirilmesi gereklidir. Bitki ıslahında varyasyon yaratmanın en önemli yöntemlerinden biri ise melezlemedir. Melezleme sonucundaki açılımdan seçilecek bitkilerin verim ve kalite düzeyleri melezlemede kullanılan ana ve babaların verim ve kalite düzeyiyle yakından ilgilidir. Bu araştırmada monogerm şeker pancarı populasyonları verim ve kalite düzeylerini geliştirebilmek için güncel monogerm diploid hibrid çeşitlerle melezlenmiş ve F1 generasyonundan seçilen farklı genotipteki 95 döl ; ana, baba ve 3 kontrolle, döl kontrol denemesinde test edilmiştir. Denemede yapılan gözlemler, edilen verim, kalite sonuçları dikkate alınarak birim alanda şeker verimi yönünden kontrollerle aralarında (P< 0.05 düzeyinde) farklılık bulunmayan 10 adet döl familya üretimi için seçilmiştir .

Anahtar Kelimeler: şeker pancarı, monogerm, melezleme, genotip, hibrid

yukarı
2001, 7 (1) 75-83
Toprak Erozyon Çalışmaları İçin Bir Yapay Yağmurlama Aletinin Tasarım Prensipleri ve Yapay Yağış Karakteristikleri (Türkçe)

Günay ERPUL ve Mustafa R. ÇANGA
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Toprak Bölümü-Ankara

Bu araştırmanın amacı, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Toprak Bölümü Araştırma Laboratuvarında kurulan bir yapay yağmurlama aletinin tasarım prensipleri ve teknik özelliklerini tanımlamak ve oluşturulan yapay yağışların karakteristiklerini incelemektir. Yapay yağmurlama aletinin ana parçaları açıklanmış olup damla oluşturucuların detayı ve uniform bir yağış elde edebilmek amacıyla damla oluşturucuların uygulama tankı içerisindeki yerleşim planı verilmiştir. Yağış karakteristikleri olarak intensite, damla büyüklüğü, damla düşme hızı ve kinetik enerji incelenmiştir. Yağmurlama havzasındaki yağış intensitesinin dağılımı uniformite katsayısı (Cv) ile değerlendirilmiştir. Cv değerleri çoğunlukla %80'nin üzerinde bulunmuş ve yağmurlama havzasında yağış dağılımının uniform olduğu saptanmıştır. Farklı su yüklerinde, 3 mm ve 5 mm'lik uç çapına sahip damla oluşturucularla damla büyüklükleri ölçülmüştür. 5 mm'lik damla oluşturucularla daha büyük damlalar elde edilmiştir ve su yükünün artırılmasıyla her iki uç çapında damlaların büyüklüklerinde azalma olmuştur. Bu koşullar altında yapay yağmurlama aletinin damla büyüklükleri 4.38 mm ile 5.25 mm arasında değişmektedir. Damla çapı ve düşme yüksekliğinden yararlanılarak damla düşme hızları hesaplanmıştır. Damla büyüklükleri ve ilişkili damla düşme hızları çok fazla bir değişim aralığı göstermediği için, yağış kinetik enerjisindeki değişimlerin doğrudan yağış intensitesine bağlı olduğu görülmüştür. Yağış intensitesi ve kinetik enerjisi arasında doğrusal bir bağlantı kurulmuştur.

Anahtar Kelimeler: yapay yağmurlama aleti, damla oluşturucu, intensite, damla büyüklüğü ve düşme hızı, kinetik enerji

yukarı
2001, 7 (1) 84-88
Buğdayda Farklı Azot Dozlarının Tane Verimi, Protein Oranı ve Protein Verimine Etkisi (Türkçe)

Melahat AVCI BİRSİN
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Ankara

Araştırma Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlasında 1995-1997 yılları arasında yapılmıştır. Araştırmanın amacı; buğday çeşitlerinde, farklı azotlu gübre uygulamasının tane verimi, protein oranı ve protein verimine etkisini belirlemektir. Elde edilen sonuçlara göre; tane verimi, protein oranı ve protein verimi azot dozlarına bağlı olarak artmıştır. En yüksek tane verimi beşinci dozda (15 kg/da N) Gün-91'de, en yüksek protein oranı ve protein verimi ise Kunduru-1149 çeşidinde saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler: buğday, azotlu gübre, protein, verim

yukarı
2001, 7 (1) 89-96
Ot sazanı'nın (Ctenopharyngodon idellus, Vallenciennes, 1844) Yapay Koşullarda Üretimi ve Biyolojik Ot Mücadelesinde Kullanılabilecek Büyüklüğe Kadar Yetiştirilmesi (Türkçe)

Mine KIRKAĞAÇ ve Doğan ATAY
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Su Ürünleri Bölümü-Ankara

Ot sazanı larva üretim çalışmasında, 4 adet dişi ve 4 adet erkek damızlık kullanılmıştır. Dişi damızlıklardan sağılabilen yumurta miktarı 91,8 g/ kg balık ile 105,1 g/kg balık ve 60965±2460 adet/ balık ile 71881±2842 adet/kg balık; erkek damızlıklardan sağılan sperma hacmi 4,0 ml/ kg balık ile 6,1 ml/kg balık; döllenme oranı %94,000±0,568 ile 98,600 ±0,520 ve larva çıkış oranı ise % 83,700±1,632 ile % 90,840±0,480 arasında olmuştur. Larva besleme denemesi, iki grupta ve üç tekerrürlü kurulmuştur. Birinci deneme grubuna ilk 9 gün %51, sonraki 14 gün %43 ham protein içerikli başlangıç yemleri verilmiş, ikinci deneme grubuna ise zooplanktonları içeren (Rotiferler ve Cladocerler vd.) doğal yem verilmiştir. İlk 9 günlük larva besleme periyodunda %51 ham protein içerikli başlangıç yemi ile beslemenin doğal yeme göre daha iyi sonuç verdiği, fakat 14 günlük %43 ham proteinli yemle beslemenin doğal yeme göre daha az gelişme gösterdiği tespit edilmiştir. Yavru besleme denemesinde, deneme gruplarına sırasıyla %20; %37 ve %43 ham protein içerikli yemler verilmiş ve deneme bir yıl sürmüştür. Ot sazanı yavrularında en iyi gelişme protein oranı yüksek olan yemle beslenen deneme grubunda gözlenmiştir, bunu % 37 ve % 20 ham protein'li yemlerin verildiği deneme grupları izlemiştir

Anahtar Kelimeler : Ctenopharyngodon idellus,ot sazanının yapay üretimi, ot sazanı larva yetiştiriciliği, ot sazanı yavru yetiştiriciliği

yukarı
2001, 7 (1) 97-104
Trakya Bölgesinde Tarımı Yapılan Kültür Bitkilerinin Sulama Programlarının Oluşturulmasında Açık Su Yüzeyi Buharlaşmasından Yararlanma Olanakları (Türkçe)

A. Halim ORTA, Yeşim ERDEM, Tolga ERDEM ve Mehmet ŞENER
Trakya Üniv. Tekirdağ Ziraat Fak. Tarımsal Yapılar ve Sulama Bölümü-Tekirdağ

Bu çalışmada, Trakya Bölgesinde tarım alanlarının yaklaşık % 88' ini kapsayan buğday, ayçiçeği, karpuz, soğan ve elma bitkileri üzerinde yürütülen sulama çalışmalarında elde edilen gerçek bitki su tüketimlerine ilişkin veriler dikkate alınarak, sulama zamanı planlamasında açık su yüzeyi buharlaşması değerlerinin kullanım olanakları araştırılmıştır. Yörede yapılan araştırmalar sonucunda elde edilen veriler derlenerek, söz konusu bitkiler için bitki su tüketimi (ET) ile açık su yüzeyi buharlaşması (Eo) arasındaki ilişkiyi gösteren grafikler hazırlanmış, eşitlikleri ve belirtme katsayıları belirlenmiştir. Bu sonuçlara göre, açık su yüzeyi buharlaşmasından yararlanarak mevsimlik bitki su tüketiminin tahmininde kullanılan ET/Eo oranları elma (yüzey ve damla yöntemi ile), soğan, ayçiçeği, karpuz ve buğday bitkileri için sırasıyla 1.56, 0.63, 0.84, 1.37, 0.84 ve 1.75 olarak elde edilmiştir. Bunun yanında, uygulanacak sulama suyu miktarının belirlenmesinde kullanılmak üzere aylık oranlar elde edilmiştir. Ayrıca büyüme mevsiminin farklı dönemlerinde kullanılabilecek (ET/Eo = kpc ) oranları gösteren eğriler hazırlanmıştır.

Anahtar Kelimeler : buğday, ayçiçeği, karpuz, soğan, elma, sulama zamanı planlaması, bitki su tüketimi, buharlaşma değerleri

yukarı
2001, 7 (1) 105-110
Kentsel Arıtma Çamurunun Kışlık Arpada Azot Kaynağı Olarak Kullanılması (Türkçe)

Mehmet Ali BOZKURT1, İbrahim YILMAZ2 ve K. Mesut ÇİMRİN1
1Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Toprak Bölümü-Van
2Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümü-Van

Bu araştırma, Van ekolojik koşullarında arpanın azot ihtiyacını inorganik azotlu gübre ve kentsel arıtma çamuru vererek karşılaştırmak amacıyla yürütülmüştür. Tokak kışlık arpa çeşidi kullanılan denemede, inorganik azotlu gübre, 0-3-6-9-12 kg N/da dozlarında, arıtma çamuru 0-400-800-1200-1600 kg/da düzeylerinde verilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, inorganik azotlu gübre ve arıtma çamuru uygulamaları bitkinin azot içeriğini ve alımını artırmıştır. Artış, arıtma çamuru uygulamalarında daha fazla olmuştur. Bu sonuç, bitkinin azot ihtiyacının, bir bölümünün arıtma çamuru uygulaması ile karşılanabileceğini göstermektedir. Artan arıtma çamuru dozları tane P, Fe, Mn ve Cu içeriklerini artırmasına karşılık, diğer ağır metal içeriklerini önemli düzeyde artırmamıştır. Artan arıtma çamuru uygulamaları ile toprakta toplam Zn ve Cu miktarları artmıştır. Ancak, toprakta ağır metal kapsamları toksik düzeyin oldukça altında bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: arıtma çamuru, arpa, gübre, azot kaynağı, ağır metal

yukarı
2001, 7 (1) 111-118
Batı Karadeniz Bölgesinde Yetiştirilen Bazı Fındık Çeşitlerinde Karbonhidrat Düzeylerindeki Değişimin Enzimatik Yöntemle Belirlenmesi (Türkçe)

İlhami KÖKSAL1, Yeşim OKAY1, Nevzat ARTIK2 ve Burak KUNTER3
1Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Bahçe Bitkileri Bölümü, Ankara
2Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Gıda Mühendisliği Bölümü, Ankara
3Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Nükleer Araştırma ve Eğitim Merkezi, Sarayköy-Ankara

Bu çalışmada Düzce bölgesinde bulunan Tombul, Palaz, Kalınkara, Çakıldak, Mincane, Foşa ve Sivri çeşitlerine ait ocaklarda belirlenen ana dallardan alınan kabuk örneklerindeki fruktoz, glukoz, sakaroz ve toplam karbonhidrat miktarları, enzimatik yöntem kullanılarak saptanmıştır. Kabuk örnekleri iki yıl üst üste olacak şekilde, her ay düzenli olarak alınmıştır. Kabuk dokularında belirlenen fruktoz, glukoz, sakaroz ve toplam karbonhidrat miktarlarının çeşitllerin hemen tümünde yaz aylarında daha düşük, kış aylarında ise daha yüksek düzeylerde olduğu belirlenmiştir. Genel sayılabilecek bir durum olarak, karbonhidrat miktarları ilkbahar aylarında bir miktar azalmakta, yaz ayları boyunca düşük miktarlarda seyreden ve daha stabil sayılabilecek bir değişimin ardından, sonbaharın ortalarında artmaya başlamakta ve bu miktar artışı kış aylarına kadar devam etmektedir.

Anahtar Kelimeler: fındık, fruktoz, glukoz, sakaroz, toplam karbonhidrat

yukarı
2001, 7 (1) 119-124
Ascochyta Yanıklığı ( Ascochyta rabiei (Pass.) Labr.) 'na Dayanımları Farklı Nohut Çeşitlerinde Oransal Su, Kuru Madde ve Prolin Miktarlarındaki Değişimler (Türkçe)

A. Sülün ÜSTÜN1 ve F. Sara DOLAR2
1Ankara Üniv. Fen Fak. Biyoloji Bölümü, Ankara
2Ankara Üniv. Ziraat Fak. Bitki Koruma Bölümü, Ankara

Bu çalışmada, Ascochyta Yanıklığı hastalığının çıkma şiddetine bağlı olarak meydana gelen hastalığa duyarlı, Canıtez 87 ve dayanıklı, ILC 195 nohut çeşitlerinin yapraklarında hastalık stresinin Oransal Su İçeriği (% O. S. İ.), kuru maddeye (% K..M.) etkisi ile aynı çeşitlerin yaprak, gövde ve köklerinde değişen prolin miktarları incelenmiştir. Duyarlı çeşide ait yapraklarda %O. S. İ. dayanıklı çeşide ait yapraklardan daha yüksektir. Her iki nohut çeşidinin enfekteli yapraklarında da % O.S.İ.' nin daha az olduğu bulunmuştur. Her iki çeşidin enfekteli yapraklarında 8. günde kuru madde (% K..M.) 'de artış olduğu tespit edilmiştir. Prolin miktarı yapraklarda , gövde ve köklerden daha fazla bulunmuştur. Enfekteli bitkilerde su eksikliğine bağlı olarak prolin miktarında artış her iki nohut çeşidinde de tespit edilmiştir. Hastalığın ortaya çıkmasına bağlı olarak duyarlı çeşitte en fazla prolin 8. günde bulunurken dayanıklı çeşitte 11. günde daha fazla prolin birikimi olduğu tespit edilmiştir. Hastalığın çıkma şiddetine bağlı olarak prolin miktarının değişimi Ascochyta Yanıklığına karşı dayanımda belirleyici bir parametre olabilir.

Anahtar Kelimeler: nohut, Ascochyta rabiei , oransal su içeriği, kuru madde, prolin

yukarı
2001, 7 (1) 125-133
Toplu Konut Alanlarında Ekolojik Planlama İlkelerinin Ankara - Eryaman V. Etap Örneğinde İrdelenmesi (Türkçe)

Oğuz YILMAZ1 ve Ülkü DUMAN2
1Ankara Üniv. Ziraat Fak. Peyzaj Mimarlığı Bölümü-Ankara
2Gazi Üniv. Kastamonu Orman Fak. Peyzaj Mimarlığı Bölümü-Kastamonu

Kentleşme olgusunun giderek artan hızı, doğa üzerinde olumsuz etkileriyle birlikte pekçok çevre sorununu da beraberinde getirmiştir. Özellikle kentleşmenin yüksek, buna karşın yerleşilebilir alanların sınırlı oluşu toprağın tarımsal kullanımdan kentsel kullanıma dönüşümünü hızlandırmıştır. Kentler çevre sorunlarının olumsuz etkilerinin yoğun olarak yaşandığı mekanlar haline gelmiştir. Bunun sonucunda ekolojik dengelerin gözetildiği, yaratılan kirlenmenin en aza indirildiği bir planlama sistemi geliştirilmesi ihtiyacı doğmuştur ve böylece ekolojik planlama kavramı gündeme gelmiştir. Bu araştırmada toplu konut alanları için ekolojik planlama ilkeleri belirlenmiş ve Ankara - Eryaman 5. Etap Toplu Konut Yerleşimi bu ilkeler açısından değerlendirilmiştir. Öncellikle tek ailelik konutlarda uygulanmaya başlanan ekolojik planlama yaklaşımı konutlarda ekolojik planlama başlığı altında incelenmiş ve daha sonra toplu konut alanlarının seçilmesi, belirlenmesi ve planlanmasında kullanılacak ekolojik ilkeler belirlenmiştir. Belirlenen bu ilkeler doğrultusunda Ankara -Eryaman 5. Etap Toplu Konut Alanı değerlendirilmiş ve sonuçta toplu konut alanının bir bölümü için bir tasarım yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler: toplu konut, ekolojik planlama ilkeleri, kent ekolojisi, Ankara-Eryaman 5. Etap Toplu Konut Yerleşimi

yukarı
2001, 7 (1) 134-141
Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Kampüslerinde Arboretum Oluşturulması Üzerine Bir Araştırma (Türkçe)

Oğuz YILMAZ ve Nurcan ÖNEN
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Peyzaj Mimarlığı Bölümü-Ankara

Gelişen teknolojiyle birlikte doğaya verilen zarar da artmaktadır. Doğayı korumak ve çağımızın hızlı yaşam temposundan insanları uzaklaştırmak için yeşil alanlar oluşturulmalıdır. Yeşil alanların geliştirilmesi kadar korunması da çok önemlidir. Doğayı korumak doğayı sevmekle, doğayı sevmek de doğayı tanımakla başlar. Doğanın temel unsurlarının ilk sırasında gelen bitkileri halka tanıtmayı amaçlayan kuruluşların başında ağaç ve çalı formundaki bitkilerin tanıtıldığı Arboretum'lar gelmektedir. Arboretumlar aynı zamanda bilimsel araştırma, eğitim, öğretim ve rekreasyonel etkinliklerin de gerçekleştirildiği kuruluşlardır. Bu çalışmada araştırma alanı olarak Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Kampüsleri seçilmiş ve bu alanlarda bir arboretum kurulmasının ilke ve olanaklarının saptanması amaçlanmıştır. Yine bu çalışmada odunsu bitkiler arasından estetik değeri olanları seçebilmek, ağaçları geniş halk kitlelerine tanıtmak ve çoğaltmak gibi birçok amaca hizmet eden Arboretumların ülkemizde bir an önce kurulması ve geliştirilerek sayılarının arttırılması gerekliliği vurgulanmıştır.

Anahtar Kelimeler : arboretum, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Kampüsleri

yukarı
2001, 7 (1) 142-146
5 BB ve 420 A Amerikan Asma Anaçlarının Köklenme Oranları ve Kök Kaliteleri Üzerine Farklı Köklendirme Ortamları ile IBA Dozlarının Etkileri (Türkçe)

Mustafa KELEN1 ve İsmail DEMİRTAŞ2
1Süleyman Demirel Üniv. Ziraat Fak. Bahçe Bitkileri Bölümü-Isparta
2Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü, Eğridir-Isparta

1999 Yılında Eğirdir Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü'nde yürütülen bu çalışmada, Amerikan asma anaçlarından 5 BB ve 420 A'nın köklenmeleri ve kök kaliteleri üzerine farklı köklendirme ortamları (perlit, perlit+kum (1:1), perlit+kum+toprak (1:1:1)) ile IBA dozlarının (kontrol, 1000, 2000, 3000 ppm) etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında, anaçların köklenme oranları (%), kök sayıları (adet), kök uzunlukları (cm) ve kök ağırlıkları (g) saptanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; 5 BB anacında köklenme oranı, kök sayısı, kök uzunluğu ve kök ağırlığı bakımından %88.7, 19.2 adet, 26.7 cm ve 5.13 g değerleri ile sırasıyla perlit ortamında 1000 ppm, perlit+kum ortamında 3000 ppm, perlit ortamında 1000 ppm ve perlit ortamında 1000 ppm uygulamaları daha iyi sonuç vermiştir. 420 A anacı için ise aynı özellikler bakımından %82.7, 11.5 adet, 26.5 ile 26.2 cm ve 3.54 g ile sırasıyla perlit ortamında 1000 ppm, perlit+kum ortamında 3000 ppm, perlit ortamında 1000 ve 2000 ppm ve perlit ortamında 1000 ppm uygulamaları daha iyi sonuç vermiştir. Genel olarak köklenme oranı ve kök sayısı bakımından 5 BB anacının daha üstün olmasına karşılık, kök uzunluğu bakımından 420 A anacından daha yüksek değerler elde edilmiştir. Kök ağırlıkları bakımından ise anaçlar arasındaki farklılık istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler : asma anacı, köklenme, kök kalitesi, hormon, köklendirme ortamı

yukarı
2001, 7 (1) 147-150
Bıldırcın Büyütme Yemine Değişik Düzeylerde Organik Asit Karışımı İlavesinin Besi Performansı İle Bağırsak İçeriği pH'sı Üzerine Etkileri (Türkçe)

Güray ERENER, B.Zehra SARIÇİÇEK ve Aslı ÖZDAŞ
Ondokuz Mayıs Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü-Samsun

Bu çalışma bir organik asit karışımının (formik asit+propiyonik asit) bıldırcınların besi performansı ve bağırsak içeriği pH'sı üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Bu amaçla 300 adet 1 haftalık yaşlı yerde yetiştirilen japon bıldırcınları kullanılmıştır. Araştırmada kontrol yemi (1.Grup) ile bu yeme %0.1 (2. Grup), %0.2 (3.Grup) ve %0.3 (4.Grup) organik asit karışımı ilave edilerek 4 grup oluşturulmuştur. Gruplar arasında deneme sonu canlı ağırlığı, canlı ağırlık artışı, yemden yararlanma oranı ve yem tüketimi bakımından görülen farklılıklar önemsiz (P>0.05); bağırsak içeriği pH'ları ise % 0.3 organik asit ilavesinde çok önemli derecede düşük çıkmıştır (P<0.01). Sonuçlar bıldırcın karmalarında organik asit karışımı kullanımının verim parametreleri üzerine önemli etkisinin olmadığını göstermiştir.

Anahtar Kelimeler : Japon bıldırcını, organik asit, formik asit, propiyonik asit

yukarı
2001, 7 (1) 151-157
Değişik Varyans Oranlı Normal Populasyonlardan Alınan Değişik Örnek Genişliğindeki İki Örnekte Student-t, Welch ve Ayıklanmış-t Testlerinin Uygulanması ile Elde Edilen I. Tip Hata ve Testin Gücü (Türkçe)

Ensar BAŞPINAR
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü-Ankara

Bu çalışmada, değişik varyans oranlı populasyonlardan alınan iki örnek ortalaması arasındaki farkın Student-t, Welch ve %5 ayıklama uygulanmış Ayıklanmış-t Testleri ile karşılaştırılması sonucu elde edilen I. Tip hata olasılıkları ve testin gücü ele alınmıştır. Bu amaçla, populasyon ortalamaları arasındaki farklar di=0.0,1.0,1.5,2.0 standart sapma olacak şekilde 10000 simülasyon denemesi yapılmıştır. Her bir simülasyon denemesinde söz konusu populasyonlardan, örnek genişlikleri eşit ve farklı olan örnekler alınmış ve bu örneklere söz konusu testler uygulanarak gerçekleşen I. Tip hata olasılıkları ve testlerin gücü ampirik olarak elde edilmiştir. Sonuçta, örnek genişliklerine bağlı olarak populasyon varyansları homojen olduğunda her üç test, populasyon varyansları heterojen olduğunda ise Welch ve Ayıklanmış-t Testlerinin daha güvenilir olduğu görülmüştür. Ayrıca örnek genişlikleri arttıkça söz konusu testlerden özellikle Welch ve Ayıklanmış-t Testlerinin populasyon varyanslarının heterojenliğinden fazla etkilenmediği de gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler : student-t testi, Welch testi, Ayıklanmış-t testi, düzeltilmiş ortalama, ortalamaların karşılaştırması, I.Tip hata, testin gücü

yukarı
2001, 7 (1) 158-165
0rta Anadolu Koşullarında Makarnalık Buğdayın (Triticum durum Desf.) Farklı Gelişme Dönemlerindeki Su Stresinin Verim ve Verim Öğelerine Etkisi (Türkçe)

Mustafa GÜLER
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Ankara

1993-1995 yılları arasında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Kenan Evren Araştırma ve Uygulama Çiftliği'nde yürütülen bu araştırmada, makarnalık buğdayın farklı gelişme dönemlerindeki su stresinin verim ve verim öğelerine etkisi incelenmiştir. Kunduru 1149, Kızıltan 91 ve Çakmak 79 makarnalık buğday çeşitlerinin kullanıldığı çalışmada, sulama uygulamaları bitkilerin tüm gelişme dönemlerinde stressiz (S1), başaklanma döneminde stresli (S2), sapa kalkma döneminde stresli (S3) ve tüm gelişme dönemlerinde stresli (S4) olmak üzere yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; incelenen özellikler yönünden özellikle su stresleri arasında istatistiki farklılıklar belirlenmiştir. Verim ve verim öğelerine ilişkin en yüksek değerler, bitkilerin tüm gelişme dönemlerinde stressiz olduğu uygulamalarda elde edilmiştir. En düşük değerler ise, bitkilerin tüm gelişme dönemlerinde stresli olduğu uygulamalarda elde edilmiştir. Araştırmada kullanılan çeşitler incelenen özellikler yönünden her iki yetiştirme yılında farklı performans göstermişlerdir. Bununla birlikte ele alınan özelliklerin ikinci yıl verileri, birinci yıl verilerine göre genellikle daha yüksek bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler : makarnalık buğday, su stresi, verim, verim öğeleri

yukarı
2001, 7 (1) 166-176
Harran Ovasında Karık ve Damla Sulama Sistemlerinin Ekonomik Yönden Karşılaştırılması (Türkçe)

Gonca KARACA ve M. Fatih SELENAY
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarımsal Yapılar ve Sulama Bölümü-Ankara

Bu çalışmada, Harran Ovasında çalışmalarını yürüten GAP Sulama Sistemlerinin İşletme, Bakım ve Yönetimi Projesinin (GAP İBY) pilot alan olarak belirlediği Fırat Sulama Birliği demonstrasyon alanlarında, tarımı yapılan domates, biber, patlıcan ve pamuk bitkilerinin 3 da, 15 da, 35 da, 74 da ve 130 da olmak üzere farklı arazi büyüklüklerinde damla sulama ve karık sulama yöntemleri ile sulanması koşulunda, sulama sistemleri, sulama suyu ihtiyacı, sistem debisi ve değişik masraf unsurları açısından karşılaştırılmıştır. Bu amaçla çalışmaların yürütüldüğü Fırat Sulama Birliği alanlarında toprak özellikleri saptanmış, tarımı yapılan bitkilerin su tüketimleri, ve sulama suyu ihtiyaçları hesaplanmış, sulama sistemleri planlanmış, sistem debileri belirlenmiş, sistem unsurları boyutlandırılmış ve 2000 yılı fiyatlarına göre proje keşif özetleri hazırlanmıştır. Her sistem için tesis masrafı, bakım onarım masrafı, enerji masrafları, sulama işçiliği masrafları, yıllık sabit masraflar, yıllık işletme masrafları ve yıllık toplam masraflar gibi değişik masraf unsurları saptanarak ekonomik analiz yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, mevsimlik toplam sulama suyu ihtiyacı, damla sulama yönteminde 1224.5 mm - 1473.3 mm, karık sulamada yönteminde ise 2066.9 mm - 2489.1 mm arasında bulunmuştur. Damla sulama yönteminde toplam sulama suyu ihtiyacı karık sulama yöntemine oranla ortalama % 40 daha az bulunmuştur. En büyük arazi parselinde (130 da), yıllık toplam gider açısından damla sulama daha ekonomik, diğer parsellerde ise karık sulama daha ekonomik olmuştur. Bu değerlere göre su kaynağı yeterli ise küçük ve orta büyüklükteki arazilerde karık sulama, büyük arazilerde damla sulama uygulanabileceği, ancak su kaynağının kısıtlı olması koşulunda damla sulama yönteminin seçilmesi gerektiği önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler : Harran Ovası, damla sulama sistemi, karık sulama sistemi, sistem maliyeti

yukarı