1999, Cilt: 5, Sayı: 1
İçindekiler
 
KAYGISIZ, A. Yerli Mandaların Laktasyon Eğrisi Özellikleri Özet
GÜNAL, M., D. GÖKÇEYREK, E. YENİCE, Ş. ÇALIŞKANER ve A. KARAKAYA Değişik Düzeylerde Ham Selüloz İçeren Rasyonlara Katılan Kuru Mayanın (Saccharomyces cerevisiae) Tavşanlarda Besi Performansı ve Bazı Sekum Parametrelerine Etkisi Üzerinde Bir Araştırma Özet
YILDIZ, S. ve Z. DEMİRCİ, Kültür Mantarı (Pleurotus florida) Üretiminde Değerlendirilen Bazı Lignoselülozik Artık ve Atıkların Verim Üzerine Etkileri Özet
YILDIRIM, O. ve H. APAYDIN, Damla Sulamada Lateral ve Manifold Boru Çaplarının Belirlenmesinde Grafiksel Yöntem Özet
GÜNEŞ, A., A. İNAL, M. ALPASLAN ve S. TABAN, Beypazarı Yöresinde Yetiştirilen Havuçların Beslenme Durumları ve Besin Değerleriyle Toprak Özellikleri Arasındaki İlişkiler Özet
DURSUN, E., M. GÜNER ve D. ERDOĞAN, Kulaklı ve Diskli Pullukların Anızı Toprağa Gömme Oranlarının Belirlenmesi Özet
AYDIN, F. ve S. PULATSÜ, Sakaryabaşı Batı Göleti'nin Ötrofikasyon Derecesinin Araştırılması Özet
KAYA, L. ve O. YILDIRIM, Meyve Bahçelerinde Mikro Sulama Sistem Maliyetlerinin Karşılaştırılması Özet
DEMİR, N., H. ÇAMDEVİREN ve S. KESKİN, Kurtboğazı ve Çamlıdere Barajlarında Klorofil a' nın Tahmini Özet
SELENAY, M. F. ve A. KADAYIFÇI, Ankara Koşullarında Yoncanın Su Tüketimi Özet
DAYIOĞLU, M. A. Sera Taban Isıtma Sisteminin Tasarımında Sonlu Eleman Yöntemi: Matematiksel Model ve Simülasyon Özet
KENDİR, H. Küçük Çayır Düğmesinde (Sanguisorba minor Scop.) Bazı Morfolojik ve Tarımsal Karakterlerin Değişimi Özet
ERMİN, A. ve İ. Y. YURTMAN, Flushing Rasyonlarında Megapro Kullanımının Etkileri Özet
GÜNER, M., M. VATANDAŞ ve E. DURSUN, Bazı Kayısı Çeşitlerinde Çekirdek Kırılma Karakteristiklerinin Belirlenmesi Özet
KENDİR, H. Ayaş (Ankara)'ta Doğal Bir Meranın Bitki Örtüsü, Yem Verimi ve Mera Durumu Özet
Özetler
 

1999 5 (1) 1-8
Yerli Mandaların Laktasyon Eğrisi Özellikleri
(Türkçe)

Ali KAYGISIZ
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü-Kahramanmaraş

Bu çalışmada Afyon Kocatepe Tarımsal Araştırma Enstitüsünde yetiştirilen yerli mandaların laktasyon eğrisi özellikleri belirlenmiştir. Laktasyon eğrisi tipleri ve şekilleri Gamma fonksiyonu Yt = A tb e-ct parametreleriyle belirlenmiştir. İncelenen laktasyonların % 10.4'ü tipik olmayan laktasyon eğrisi karakterindedir (A, b, c negatif). Tipik ve tipik olmayan laktasyonların laktasyon sırasına göre dağılımı önemsiz (P>0.05), laktasyona başlama mevsimine göre dağılımı çok önemli (P<0.01) bulunmuştur. Laktasyon eğrisi parametrelerine ait en küçük kareler ortalamaları A değeri (başlangıç verimi) için 2756.5±0.403 g,b değeri (yükselme katsayısı) için 0.713±0.128, c değeri (azalma katsayısı) için 0.15174±0.06033, S değeri (laktasyon devamlılık derecesi) için 7.27±0.12, Ymax (maksimum günlük süt verimi) için 6086.75±146.77 g, Tmax (maksimum günlük süt verimine ulaşma süresi) için 104.56±36.22 gün olarak bulunmuştur. Buzağılama yılının etkisi Ymax için çok önemli (P<0.01) bulunmuştur. Buzağılama mevsiminin etkisi A değeri için önemli (P<0.05), Ymax için çok önemli (P<0.01) bulunmuştur. Buzağılama sırasının etkisi A ve S değerleri için önemli (P<0.05), Ymax için çok önemli (P<0.01) bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler : laktasyon eğrisi, laktasyon devamlılığı, manda

yukarı

1999 5 (1) 9-14
Değişik Düzeylerde Ham Selüloz İçeren Rasyonlara Katılan Kuru Mayanın (Saccharomyces cerevisiae) Tavşanlarda Besi Performansı ve Bazı Sekum Parametrelerine Etkisi Üzerinde Bir Araştırma 1
(Türkçe)

Mevlüt GÜNAL1, Dilek GÖKÇEYREK2, Engin YENİCE2, Şahibe ÇALIŞKANER2 ve Ayşenur KARAKAYA2
1Süleyman Demirel Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü-Isparta
2Ankara Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü- Ankara

Araştırmada, 6 haftalık yaşta sütten kesilmiş 48 adet Beyaz Yeni Zelanda Tavşanların % 9.03-9.11gibi düşük, % 13.30-13.64 gibi yüksek ham selüloz içeren rasyonlarına sırasıyla % 7, 5, 7 ve 5 balık unu ile % 0, 2, 0 ve 2 düzeyinde kuru maya (Saccharomyces cerevisiae) ilave edilerek 7 haftalık besleme sonunda besi performansı ile bazı sekum ve gübre parametrelerine etkisi incelenmiştir. Araştırma 4 grup ve 3 tekerrürlü olarak Tesadüf Parselleri Deneme Desenine göre kurulmuştur. Deneme sonu ortalama canlı ağırlıklar sırasıyla, 1608.2 g, 1651.0 g, 1482.0 g, 1682.8 g; ortalama canlı ağırlık artışları 916.9 g, 956.0 g, 786.9 g, 982.1g; ortalama yem tüketimleri 3018.0 g, 3094.7 g, 2860.6 g, 3035.0 g; ortalama yem değerlendirme sayıları 3.32, 3.34, 3.72, 3.10 olarak tesbit edilmiştir (P>0.05). Sekum içeriğinde saptanan kuru madde % 20.32, % 17.60, % 20.23, % 20.22; pH 7.12, 6.98, 6.98, 7.05; total uçucu yağ asitleri (UYA) 35.20 mmol/kg, 32.75 mmol/kg, 28.96 mmol/kg, 32.57 mmol/kg ve amonyak (NH3) 7.08 mg/100 g, 7.98 mg/100 g, 7.22 mg/100 g, 8.48 mg/100 g değerlerinde gruplar arasında önemli bir farklılık görülmemiş (P>0.05), sıcak karkas randımanına ait değerlerde ( % 46.83, % 42.68, % 46.02, % 44.60 ) önemli farklılık saptanmıştır (P<0.05). Gübrede yaş örnekte su, kuru örnekte kuru madde değerleri gruplara göre farklı bulunmazken (P>0.05), ham selüloz, ham protein, ham kül değerleri gruplara göre sırasıyla, % 23.23, 23.28, 27.67, 27.72; % 12.81, 13.74, 10.07,12.05; % 10.51, 10.62, 8.31, 8.26 olarak tesbit edilmiştir (P<0.05). Araştırma sonuçlarına göre; düşük ve yüksek ham selüloz içeren rasyonlara ilave edilen % 2 düzeyinde kuru mayanın 7 haftalık besleme dönemi sonunda, özellikle düşük selülozlu grupta sıcak karkas randımanını önemli derecede düşürdüğü, istatistiki olarak önemli olmamakla beraber gübre ham protein değerini kısmen yükselttiği, yüksek ham selüloz seviyeli grupta gübre ham protein ve ham kül değerini yükselttiği, ham selüloz değerini ise düşürdüğü gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: tavşan besi rasyonları, selüloz düzeyi, kuru maya ilavesi, besi performansı, sekum parametreleri

yukarı

1999 5 (1) 15-23
Kültür Mantarı (Pleurotus florida) Üretiminde Değerlendirilen Bazı Lignoselülozik Artık ve Atıkların Verim Üzerine Etkileri
(Türkçe)

Sibel YILDIZ ve Zafer DEMİRCİ
Karadeniz Teknik Üniv. Orman Fak.-Trabzon


Bu çalışmada bazı lignoselülozik artık ve atıkların Pleurotus florida üretiminde değerlendirilmesi konusunda araştırmalar yapılmış olup değişik besin ortamlarının verim üzerine etkileri incelenmiştir. 3 denemeyi kapsayan araştırmada buğday sapı (BS), ıhlamur yaprağı (IY), kavak yaprağı (KY), ibre (İ,Ladin), odun talaşı (OT,Doğu ladini) ve mısır sapı (MS) ana materyal, kepek (K), ot (O), fındık yaprağı (FY), atık kağıt (AK), atık çay yaprağı (ÇA), odun dış kabuğu (OK, Kayın), kayın yongası (KayY) ve çam yongası (ÇY,Kızılçam) katkı materyalleri olarak kullanılmıştır. Her bir deneme 2-2.5 aylık bir süre zarfında tamamlanmış olup, elde edilen mantarların şapka çapları (ŞÇ), şapka sayıları (ŞS), sap uzunlukları (SU) ve bireysel mantar ağırlıkları (BMA), incelenerek mantar veriminin (V) hangi karışım oranında, ne ölçüde değişim gösterdiği araştırılmıştır. Buna göre, buğday sapı, mısır sapı gibi yıllık bitkiler ve çeşitli ağaç yonga ve yaprakları ile odun talaşının, katkı materyalleriyle birlikte kültür mantarcılığı üretiminde değerlendirilebileceği saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler: pleurotus florida, bitkisel atıklar, verim

 

yukarı

1999 5 (1) 24-32
Damla Sulamada Lateral ve Manifold Boru Çaplarının Belirlenmesinde Grafiksel Yöntem
(Türkçe)


Osman YILDIRIM ve Halit APAYDIN
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarımsal Yapılar ve Sulama Bölümü - Ankara


Bu çalışmada, damla sulama sistemlerinde, kabul edilebilir düzeyde eş su dağılımı sağlamak amacıyla, lateral ve manifold boru çaplarının belirlenmesine yönelik grafiksel çözümler hazırlanmıştır. Christiansen eş dağılım katsayısının, lateral boru hatları için Cu ³ %98 ve manifold boru hatları için Cu ³ % 97.5 koşullarını sağlayan boru çaplarının seçilmesi önerilmiştir. Farklı boru çapları için Cu eş dağılım katsayısının doğrudan bulunabileceği grafikler verilmiştir.

Anahtar Kelimeler : damla sulama, lateral, manifold, eş dağılım katsayısı, grafiksel yöntem

yukarı

1999 5 (1) 33-44
Beypazarı Yöresinde Yetiştirilen Havuçların Beslenme Durumları ve Besin Değerleriyle Toprak Özellikleri Arasındaki İlişkiler
(Türkçe)

Aydın GÜNEŞ, Ali İNAL, Mehmet ALPASLAN ve Süleyman TABAN
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Toprak Bölümü-Ankara


Bu çalışmada Beypazarı yöresinde yetiştirilen havuçların beslenme durumları ve besin değerleriyle toprak özellikleri arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Bu amaçla yöreden 57 farklı tarladan toprak, yaprak ve yumru örnekleri alınmıştır. Toprakların fiziksel ve kimyasal özellikleri ile bitkilerin besin maddesi içerikleri belirlenmiş ve elde edilen veriler sınır değerler ile karşılaştırılarak toprak ve bitki örneklerinin besin maddesi kapsamlarının yeterlilik düzeyleri ortaya konulmuştur. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, yöre topraklarının ağır tekstürlü, nötr pH ve yüksek düzeylerde kireç içerdiği, toprakların büyük bir kısmının N, P, K, Ca, Mg, B ve Fe kapsamları yönünden yeterli ve fazla olduğu, buna karşılık Zn ve Mn kapsamları bakımından ise yetersiz olduğu belirlenmiştir. Yörede yetiştirilen havuç bitkilerinin büyük çoğunluğunun N, P, K ve Zn bakımından yetersiz, ayrıca yaygın olmasa da Mg ve Mn yetersizliklerinin olduğu belirlenmiştir. Kalsiyum ve Fe beslenmesi bakımından yörede herhangi bir soruna rastlanılmamıştır.

Anahtar Kelimeler: havuç, toprak özellikleri, bitki besin maddeleri

yukarı

1999 5 (1) 45-50
Kulaklı ve Diskli Pullukların Anızı Toprağa Gömme Oranlarının Belirlenmesi
(Türkçe)

Ergin DURSUN, Metin GÜNER ve Doğan ERDOĞAN
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarım Makinaları Bölümü-Ankara


Bu araştırmada kulaklı pulluk (kulaklı ve diskli tip gübre gömücülü ve gübre gömücüsüz), diskli pulluk ve diskli anız bozma pulluğunun hububat anızını toprağa gömme oranları belirlenmiştir. Tarla denemeleri, killi-tınlı bünyeye sahip hububat anızlı parsellerde yapılmıştır. Denemelerden önce parsellerdeki anız verimi ortalama olarak 3130 kg/ha, nem içeriği %12, hacim ağırlığı 1.51 g/cm3 ve koni indeksi 2.1 MPa ölçülmüştür. Araştırma sonuçlarına göre; bütün toprak işleme aletlerinde ilerleme hızının artmasıyla anız gömme oranları artmıştır. En yüksek anız gömme oranları, gübre gömücülü kulaklı pullukla elde edilmiştir. Anız gömme oranı kulaklı tip gübre gömücülü kulaklı pullukta % 98.1, diskli tip gübre gömücülü kulaklı pullukta % 93.2 bulunmuştur. Diskli pullukla çalışmada diskin durum ve yön açılarının artmasıyla anız gömme oranı artmıştır. Diskli pulluğun anız gömme oranı % 82.9 ile % 87.6 arasında değişmiştir. En düşük anız gömme oranı diskli anız bozma pulluğuyla elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler : kulaklı pulluk, diskli pulluk, diskli anız bozma pulluğu, anız gömme oranı, gübre gömücü

yukarı

1999 5 (1) 51-58
Sakaryabaşı Batı Göleti'nin Ötrofikasyon Derecesinin Araştırılması
(Türkçe)

Fikri AYDIN ve Serap PULATSÜ
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Su Ürünleri Bölümü- Ankara

Bu çalışmada Sakaryabaşı Balık Üretim ve Araştırma İstasyonu'na su sağlayan Batı Göleti'nin ötrofikasyon derecesinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gölet suyunda başta fosfor fraksiyonları (toplam fosfor, toplam ortofosfat, toplam filtre edilebilir ortofosfat, partiküler inorganik fosfor) olmak üzere azot fraksiyonları (amonyak azotu, nitrit azotu, nitrat azotu), klorofil-a konsantrasyonu ile bazı fiziko-kimyasal özellikler (su sıcaklığı, çözünmüş oksijen, pH, ışık geçirgenliği, elektrik iletkenliği, toplam sertlik, kalsiyum ve magnezyum sertliği, organik madde, bikarbonat alkalinitesi) dikkate alınmıştır. Toplam fosfor konsantrasyonu baz alındığında, göletin besin düzeyi açısından hiperötrofik olduğu ve özellikle amonyak-azotu değerinin bütün deneme periyodu boyunca alabalık yetiştiriciliği yapılan sular için izin verilen değerden yüksek olduğu saptanmıştır. Elde edilen veriler doğrultusunda gölet yönetimine ilişkin önerilerde de bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler: fosfor ve azot fraksiyonları, klorofil-a konsantrasyonu, Sakaryabaşı Balık Üretim ve Araştırma İstasyonu, Batı
Göleti.

yukarı

1999 5 (1) 59-65
Meyve Bahçelerinde Mikro Sulama Sistem Maliyetlerinin Karşılaştırılması 1
(Türkçe)


Lulu KAYA ve Osman YILDIRIM
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarımsal Yapılar ve Sulama Bölümü - Ankara


Bu çalışmada, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliğindeki meyve bahçesi model alınarak, farklı dikim aralıklarındaki meyve ağaçları, farklı bahçe büyüklükleri ve değişik özellikteki su kaynağı koşulları için damla ya da damla yöntemiyle yeterli ıslatma oranının elde edilemediği durumda ağaçaltı mikro yağmurlama sulama sistemleri planlanmış, sistem unsurları boyutlandırılmış ve birim alan sistem debileri ile sulama sistemlerine ilişkin değişik maliyet unsurları elde edilmiştir. Sonuçta, birim alan sistem debileri 0.6-1.8 L/s/ha arasında bulunmuş, 10 da dan itibaren sistem debileri arasında önemli farklılık gözlenmemiş ve 5 da alan için bu değerler diğerlerine oranla % 80.0-116.7 daha yüksek olmuştur. Birim alana düşen yıllık toplam masraflar, bahçe büyüklüğü arttıkça azalmış, 50 da dan itibaren bu azalma önemli düzeyde olmamıştır. Bu değerler ayrıca, ağaç dikim aralıkları arttıkça azalmış, ancak, su kaynağı dinamik yüksekliği arttıkça artış göstermiştir. Yıllık toplam masraflar içerisinde sabit, işletme, enerji, bakım-onarım ve sulama işçiliği masraflarının payı, sırasıyla, % 92.8-97.6, % 2.4-7.2, % 0.0-4.5, % 0.9-1.0 ve % 0.8-2.5 arasında kalmıştır.

Anahtar Kelimeler : meyve bahçesi, mikro sulama sistemi, damla sulama, ağaçaltı mikro yağmurlama, sistem debisi,
sistem maliyeti

 

yukarı

1999 5 (1) 66-70
Kurtboğazı ve Çamlıdere Barajlarında Klorofil a' nın Tahmini
(İngilizce)

Nilsun DEMİR1, Handan ÇAMDEVİREN 2 ve Sıddık KESKİN 2
1 Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Su Ürünleri Bölümü-Ankara
2 Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü-Ankara


Kurtboğazı ve Çamlıdere barajları için kurulan çoklu doğrusal ve doğrusal olmayan regresyon modellerinden yararlanılarak, suyun bazı fiziksel ve kimyasal parametreleri ile klorofil a arasındaki ilişkiler değerlendirilmiştir. Bu iki farklı yaklaşımdaki amaç klorofil a'nın güvenilir bir şekilde tahmin edilmesidir. Belirleme katsayıları Kurtboğazı ve Çamlıdere baraj gölleri için, doğrusal çoklu regresyon modelinde sırasıyla %95 ve %82 olarak bulunurken, doğrusal olmayan regresyon modellerinde %85 ve %70 olarak bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler : klorofil a, baraj, çoklu regresyon, doğrusal olmayan model

 

yukarı

1999 5 (1) 71-76
Ankara Koşullarında Yoncanın Su Tüketimi
(Türkçe)

M. Fatih SELENAY ve Abdullah KADAYIFÇI
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarımsal Yapılar ve Sulama Bölümü-Ankara


Köy Hizmetleri Ankara Araştırma Enstitüsünde, 1995 ve 1996 yıllarında, yoncanın bitki su tüketimleri tartılı lizimetrede ölçülmüş ve bazı kısa periyotlu tahmin yöntemleri ile hesaplanan değerlerle karşılaştırılmıştır. Sonuçta, deneme koşulları için yonca bitkisinde sulama zamanı planlanmasında bitki su tüketiminin tahmininde kullanılabilecek en sağlıklı yöntemin Jensen-Haise yöntemi olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: yonca (Medicago sativa), bitki su tüketimi, bitki su tüketimi tahmin yöntemleri

yukarı

1999 5 (1) 77-83
Sera Taban Isıtma Sisteminin Tasarımında Sonlu Eleman Yöntemi: Matematiksel Model ve Simülasyon
(Türkçe)

Mehmet Ali DAYIOĞLU
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarım Makinaları Bölümü - Ankara


Bu çalışmada, sera taban ısıtma sistemi, sonlu eleman yöntemi kullanılarak modellenmiş ve simüle edilmiştir. Toprak (30 cm), ince kum (6 cm), kaba kum (6 cm), perlit (6 cm) ve çakıl (12 cm) tabakalarından oluştuğu öngörülen taban kesiti, 66 düğüm noktalı 100 adet üçgen elemana bölünmüştür. Taban ısıtma sisteminde ısıtma hatları arası uzaklık 30 cm'dir. Toprak üst yüzeyinde hava sıcaklığının 15 °C ve konveksiyonla ısı transfer katsayısının 10 W m-2 °C-1 olduğu sınır koşullar altında 3.5 W m-1, 4.0 W m-1 ve 4.5 W m-1 'lik ısı akılarından kaynaklanan sıcaklık değişimleri araştırılmıştır. Bu kaynak akılarında ısıtma noktasındaki sıcaklık değerleri sırasıyla 28.10, 29.97 ve 31.84°C olarak saptanmıştır. Toprak neminin 0.15 m3m-3, toprak ısıl kondüktivitesinin 0.819 W m-1°C-1, ve kaynak ısı akısının 4 W m-1 olduğu koşullarda düğüm noktalarındaki sıcaklık değerleri 17.67 ile 31.47 °C arasında değiştiği hesaplanmıştır. Farklı koşullar eş sıcaklık eğrileri kullanılarak irdelenmiştir. Sonuç olarak, sera taban ısıtma uygulamalarında sonlu eleman yöntemi, güçlü bir tasarım aracı olarak kullanılabilir.

Anahtar Kelimeler: seralarda taban ısıtma, sonlu eleman yöntemi, matematiksel modelleme, simülasyon

yukarı

1999 5 (1) 84-88
Küçük Çayır Düğmesinde (Sanguisorba minor Scop.) Bazı Morfolojik ve Tarımsal Karakterlerin Değişimi
(İngilizce)

Hayrettin KENDİR
Ankara Üniversitesi Tarla Bitkileri Bölümü-Ankara


Bu çalışma iki farklı küçük çayır düğmesininde bazı özelliklerdeki varyasyonu belirlemek amacı ile yapılmıştır. Çalışma sonuçlarına göre doğal materyal bitkilerindeki varyasyon daha yüksek bulunmuştur. İki farklı küçük çayır düğmesi 1996 yılı baharında tarlada yetiştirilmiştir. 1997 yılında bazı mofolojik ve tarımsal karakterler üzerinde gözlemler yapılmıştır. Bünyan 80 çeşidi sap sayısı, kömeç uzunluğu, 1000 meyve ağırlığı, bitki verimi, yaprak oranı ve çimlenme yönünden doğal materyalden önemli seviyede (0.05) üstün değerler vermiştir. Bitkiler arasında geniş bir varyasyon belirlenmiştir. Her iki tip bitkinin varyasyon katsayılarının oranlanması ile elde edilen değerler doğadan toplanan bitkilerde incelenen karakterlerin çoğunda daha yüksek bir varyasyon olduğunu ortaya koymuştur. Ankara ili meralarından toplanan bitkilerdeki varyasyonun üst sınırları, genellikle Bünyan 80 çeşidinden daha yüksek bulunmuştur. Elde edilen veriler doğadan toplanan küçük çayır düğmesi bitkilerinin, bu bitkinin tarımsal amaçlı ıslah çalışmalarında kullanılabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: sanguisorba minor, değişim, bitkisel özellikler

yukarı

1999 5 (1) 89-94
Flushing Rasyonlarında Megapro Kullanımının Etkileri
(Türkçe)

Aslı ERMİN ve İ. Yaman YURTMAN
Trakya Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü-Tekirdağ


Bu çalışmada, koç katım dönemi rasyonlarında Megapro kullanımının koyunlarda canlı ağırlık, kondüsyon puanı, bazı kan parametreleri ve döl verimi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Yirmidokuz baş Türkgeldi koyunu (2 yaşlı), 3 deneme grubuna dağıtılarak (K0; kontrol, K1; %7.40 Megapro, K2; %14.80 Megapro) altı hafta süre ile grup bazında yemlenmişlerdir. Deneme başlangıcı, koç katımı başlangıcı ve deneme sonu itibarı ile ortalama canlı ağırlık, kondüsyon puanı değerleri K0, K1 ve K2 grupları için sırası ile 42.10±1.977 kg, 42.20±1.738 kg, 42.90±1.686 kg; 51.41±1.547 kg, 50.80±2.174 kg, 51.64±1.836 kg; 53.30±1.448 kg, 54.17±2.610 kg, 53.48±1.802 kg; 2.06±0.095, 2.00±0.102, 2.13±0.094; 2.45±0.050, 2.33±0.117, 2.66±0.102; 2.50±0.052, 2.75±0.125 ve 2.94±0.108 olarak bulunmuştur. Canlı ağırlık ortalamaları bakımından gruplar arasındaki farklılıklar önemsiz bulunurken (p>0.05), 2. ve 3. kontrol dönemleri itibarı ile kondüsyon puanları arasındaki farklılıkların ise önem taşıdığı tespit edilmiştir (p<0.05). Kuzulama sonuçlarına göre gruplarda doğuran koyun başına doğan kuzu sayısı (DKDK) değerleri K0 grubu için 1.30±0.152, K1 grubu için 1.28±0.18, K2 grubu için 1.42±0.534 olarak gerçekleşmiş, bu özellik bakımından gruplar arasında gözlenen farklılığın istatistiki anlamda önem taşımadığı saptanmıştır (p>0.05).

Anahtar Kelimeler: megapro, flushing, canlı ağırlık, kondüsyon puanı, kan parametreleri, döl verimi

yukarı

1999 5 (1) 95-103
Bazı Kayısı Çeşitlerinde Çekirdek Kırılma Karakteristiklerinin Belirlenmesi
(Türkçe)

Metin GÜNER, Mustafa VATANDAŞ ve Ergin DURSUN
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarım Makinaları Bölümü - Ankara


Bu araştırmada Hasanbey, Hacihaliloğlu, Çöloğlu, Tokaloğlu ve Çataloğlu kayısı çekirdeklerine, paralel plakalar arasında kuvvet uygulayarak kırılma dirençleri, kırılma enerjileri, kuvvet-zaman ve kuvvet-deformasyon eğrileri belirlenmiştir. Denemelerde kayısı çekirdeklerinin üç boyutu ölçülmüş, geometrik ortalama çap değerleri hesaplanmış ve ağırlıkları tartılmıştır. Denemeler üç farklı çekirdek neminde yapılmıştır. Çekirdekler doğal durumdaki nem, 24 saat ve 48 saat suda bekletildikten sonraki nem değerlerinde denemeye alınmışlardır. Denemeler sonucunda doğal nem koşulunda en büyük kırılma direnci ve kırılma enerjisi Çöloğlu çeşidinde 503 N ve 239 Nmm, en küçük kırılma direnci ve kırılma enerjisi ise Hacihaliloğlu çeşidinde 333 N ve 122 Nmm olarak bulunmuştur. Ayrıca nem değeri arttıkça kırılma direncinin azaldığı, kırılma enerjisinin ise arttığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: kayısı çekirdeği, kırılma direnci, kırılma enerjisi, kuvvet-zaman eğrisi, kuvvet-deformasyon eğrisi

yukarı

1999 5 (1) 104-110
Ayaş (Ankara)'ta Doğal Bir Meranın Bitki Örtüsü, Yem Verimi ve Mera Durumu
(Türkçe)

Hayrettin KENDİR
Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü- Ankara


Ankara ili Ayaş ilçesindeki doğal bir meranın bitki örtüsü, yem verimi ve mera durumunun belirlenmesi amacı ile 1997 ve 1998 yıllarında yapılan bu çalışma Ankara- Beypazarı Karayolu üzerinde bulunan, eğimi oldukça fazla, toprak örtüsü yüzlek olan bir mera kesimi üzerinde yürütülmüştür. Transekt metodu kullanılarak yapılan vejetasyon incelemelerinden elde edilen sonuçlara göre, mera toprağının % 85.54'lük bir kısmı hiç bir bitki örtüsü ile kaplı olmayıp, çıplak bir halde bulunmaktadır. Vejetasyonu oluşturan türlerinin %49.64'u buğdaygiller familyası, %38.39'u diğer familyalardan ve geri kalan %11.97'si ise baklagiller familyası bitkilerinden oluşmaktadır. Botanik kompozisyonda bulunan 42 bitki türünden, en fazla tekrar edenler koyun yumağı (%49), kekik (%28) ve sorguçlu gümüş otu (%15) olmuştur. Meranın yem verimi 102.12 kg/da kuru ot olarak bulunmuş, mera durumu zayıf olarak (3.71) saptanmıştır. Bir büyükbaş hayvan birimine gerekli mera alanı 42.30 da olarak hesaplanmıştır.

Anahtar Kelimeler: mera, floristik kompozisyon, yem verimi, tekerrür, mera durumu, otlatma kapasitesi