2006, Cilt: 12, Sayı: 2
İçindekiler
 
CEYHAN A., C. KAPTAN, M. ADA, İ. ERDOĞAN ve A. M. TALUĞ, Kıvırcık, Siyah Başlı Alman Et Koyunu, (SBA x Kıvırcık ) F1 ve (SBA x F1 ) G1 Koyunların Bandırma Çevre Koşullarına Fizyolojik Tepkileri Özet Tam Metin(PDF)
KARADEMİR Ç., E.KARADEMİR, İlhan DORAN ve A. ALTIKAT, Farklı Azot ve Fosfor Dozlarının Pamuğun Verim,Verim Bileşenleri ve Bazı Erkencilik Kriterlerine Etkisi Özet Tam Metin(PDF)
TURHAN P. ve S. KORKMAZ, Çanakkale İlinde Domates Lekeli Solgunluk Virüsünün Serolojik ve Biyolojik Yöntemlerle Saptanması Özet Tam Metin(PDF)
KAYMAKÇI BAŞARAN A. ve Ö. EGEMEN,, Orta Toros Dağlarındaki Eğrigöl'ün Su Kalitesi Parametrelerinin Araştırılması Özet Tam Metin(PDF)
DEMİRCİ F. ve S. MADEN, Triazole Grubu Fungisitlerin Buğday Tohumlarında Çimlenme ve Çıkışa Etkileri Özet Tam Metin(PDF)
BAYLAN E. ve N. KARADENİZ, Terkos Gölü (İstanbul) Örneğinde Doğal ve Kültürel Çevrenin Korunması ve Geliştirilmesi Üzerine Bir Araştırma Özet Tam Metin(PDF)
ONAR M. Ç. ve A. KARAKAYA, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yonca Ekim Alanlarında Görülen Önemli Hastalıkların Belirlenmesi Özet Tam Metin(PDF)
PEKŞEN E. ve C. ARTIK, Bazı Yöresel Bakla (Vicia faba L.) Populasyonlarının Bitkisel Özellikleri ve Tane Verimlerinin Belirlenmesi Özet Tam Metin(PDF)
TÜRK M. ve N. ÇELİK, Farklı Sıra Aralıkları ve Tohum Miktarlarının Korunganın (Onobrychis sativa Lam.) Kuru Ot ve Ham Protein Verimi Üzerine Etkileri Özet Tam Metin(PDF)
FATHEL Ahmet N. ve Okan ELİBOL, Yerli ve Dış Kaynaklı Kahverengi Yumurtacı Hibritlerin Verim Özellikleri Bakımından Karşılaştırılması Özet Tam Metin(PDF)
YAĞMUR M., D. KAYDAN ve N. OKUT1Potasyum Uygulamasının Tuz Stresindeki Arpanın Fotosentetik Pigment İçeriği, Ozmotik Potansiyel, K+/Na+ Oranı ile Bitki Büyümesindeki Etkileri Özet Tam Metin(PDF)
ÖZTÜRK İ. Equation Pro (Fungisit) Uygulamasının Domates (Lycopersicon esculentum Mill.) Bitkilerinde Stomalar Üzerine Etkisi Özet Tam Metin(PDF)
ÖZASLAN PARLAK A. ve Hayrettin EKİZ, Bazı Yapay Mera Karışımlarında Ekim Yöntemleri ve Azot Dozlarının Fide Gelişmesine Etkileri Özet Tam Metin(PDF)
ÖRSDÖVEN A. ve H. KENDİR, Bazı İran Üçgülü (Trifolium resupinatum L.) Hatlarında Tohum Verimi ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi Özet Tam Metin(PDF)
YİĞIT, S. Kesikköprü Baraj Gölü (Türkiye) Zooplankton Kommünitesinin Shannon - Weaver İndeksi ile Analizi Özet Tam Metin(PDF)
 
 
 
 
Özetler
 

2006, 12 (2) 113-120
Kıvırcık, Siyah Başlı Alman Et Koyunu, (SBA x Kıvırcık ) F1 ve (SBA x F1 ) G1 Koyunların Bandırma Çevre Koşullarına Fizyolojik Tepkileri
(Türkçe)

Ayhan CEYHAN1, Cüneyt KAPTAN1, Mehmet ADA1, İsmail ERDOĞAN1 ve Ali Mehmet TALUĞ1
Marmara Hayvancılık Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Bandırma-Balıkesir

Bu çalışma, Marmara Hayvancılık Araştırma Enstitüsü'nde yetiştirilen saf Kıvırcık, Siyah Başlı Alman Et Koyunu (SBA) ve (SBA X Kıvırcık) F1, (SBA X F1) G1 koyunlarının Bandırma çevre koşullarına fizyolojik tepkilerini ortaya koymak amacıyla yürütülmüştür. Adaptasyon parametrelerinden solunum sayısı, nabız sayısı ve vücut sıcaklığı üzerine genotip, ay ve ölçüm zamanı etkisinin önemli olduğu saptanmıştır (P<0.01). Nabız sayısı ve vücut sıcaklık ortalaması üzerine yaşın etkisi önemli, solunum sayısı üzerine ise önemsiz bulunmuştur (P<0.05). Kıvırcık, SBA, (SBA X Kıvırcık) F1 ve (SBA X F1) G1 koyunlarda nabız sayısı 78.607, 75.474, 76.375 ve 77.425 adet/dakika, solunum sayısı 50.379, 54.281, 55.186 ve 56.673 adet/dakika ve vücut sıcaklıkları; 39.052, 38.999, 38.930 ve 39.032 0C olarak bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre genotipler Bandırma çevre koşullarına uygun adaptasyon mekanizmaları geliştirmişlerdir.

Anahtar Kelimeler: Fizyoljik tepki, kıvırcık, Siyah Başlı Alman Et Koyunu, melez koyun






yukarı

2006, 12 (2) 121-129
Farklı Azot ve Fosfor Dozlarının Pamuğun Verim,Verim Bileşenleri ve Bazı Erkencilik Kriterlerine Etkisi*
(Tükçe)

Çetin KARADEMİR1, Emine KARADEMİR1, İlhan DORAN2 ve Ahmet ALTIKAT1

*: Bu çalışma Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğü tarafından desteklenmiştir.
1) Güneydoğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü-Diyarbakır
2) Dicle Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Diyarbakır

Bu araştırma, 2002-2003 yılları arasında, Diyarbakır ekolojik koşullarında farklı azot ve fosfor dozlarının pamuğun verim, verim bileşenleri ve bazı erkencilik kriterleri üzerine etkisini belirlemek amacıyla, Güneydoğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü deneme alanında yürütülmüştür. Bölünmüş parseller deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak yürütülen araştırmada materyal olarak Maraş 92 pamuk çeşidi (Gossypium hirsutum L.) kullanılmış, azotun 5 (0, 6, 12, 18, 24 kg/da) fosforun 4 farklı dozu (0, 4, 8, 12 kg/da) uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, ilk koza açma süresi ve meyve dalı sayısı üzerine azot uygulamalarının, bitki boyu özelliğine NxP interaksiyonunun, lif verimi ve kütlü pamuk verimi üzerine azot uygulamaları ve NxP interaksiyonunun önemli düzeyde etkili olduğu, ilk çiçek açma süresi, ilk el kütlü oranı, ilk meyve dalı boğum sayısı, odun dalı sayısı, koza sayısı ve çırçır randımanı yönünden uygulamaların önemli düzeyde etkili olmadığı belirlenmiştir. İki yıl süresince yürütülen bu araştırmaya göre, en yüksek lif ve kütlü pamuk verimi N18P12 kg/da uygulamasından elde edilmesine rağmen, en ekonomik dozun N12P8 kg/da olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Pamuk, Azot, Fosfor, Verim, Verim Bileşenleri, Erkencilik









yukarı

2006, 12 (2) 130-136
Çanakkale İlinde Domates Lekeli Solgunluk Virüsünün Serolojik ve Biyolojik Yöntemlerle Saptanması*
(Türkçe)

Pınar TURHAN1 ve Savaş KORKMAZ1
*Yüksek Lisans Tezinden hazırlanmış ÇOMÜ BAP tarafından desteklenmiştir.
1)Çanakkale Onsekiz Mart Üniv. Ziraat Fak. Bitki Koruma Bölümü-Çanakkale

Bu çalışma, Çanakkale ilinde 2003 ve 2004 yıllarında domates üretim sezonu içinde, açık alanlarda yetiştirilen domates tarlalarında Domates lekeli solgunluk virüsü (TSWV)'nün varlığının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla domates ekili alanlarda bir sörvey çalışması yapılarak TSWV'ye benzer simptom gösteren bitkilerden örnekler alınmış ve ELISA ile test edilmiştir. İki yıl süresince toplam 99,2 ha alanda gözlem yapılmış ve TSWV tarafından oluşturulan simptomlara benzer simptom oluşturan bitkilerden toplam 200 örnek alınmıştır. ELISA testinde pozitif çıkan örnekler her iki yöntemi birbiriyle kıyaslamak için DTBIA yöntemi ile de testlenmiştir. Testlemeler sonucunda TSWV ile infekteli olan örnekler mekanik inokulasyon yöntemiyle indikatör bitkilere taşınmıştır. ELISA testleri sonucunda 9 örnek TSWV ile infekteli olarak bulunmuştur. ELISA testinde TSWV ile infekteli olarak bulunan örnekler DTBIA yönteminde de infekteli olarak bulunmuştur. Çalışmada DTBIA yöntemi başarıyla kullanılmış ve hastalıklı örneklerde 10X büyütmeli bir binoküler altında nitroselüloz membran üzerinde tipik pembemsi-kırmızımsı renk oluşumları gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: Domates, sörvey, ELISA, DTBIA, mekanik inokulasyon






yukarı

2006, 12 (2) 137-143
Orta Toros Dağlarındaki Eğrigöl'ün Su Kalitesi Parametrelerinin Araştırılması*
(Türkçe)

Aslı KAYMAKÇI BAŞARAN1 ve Özdemir EGEMEN1

Ege Üniv. Su Ürünleri Fak. Temel Bilimler Bölümü-Bornova.
* TÜBİTAK (TBAG-1795) 199T024 tarafından desteklenmiştir.

Bu çalışmada, Orta Toroslarda bulunan Eğrigöl'ün su kalitesi incelenmiştir. Bu amaçla Temmuz 2000 ve Eylül 2001 arasında Eğrigöl'den seçilen toplam 7 istasyonda mevsimsel örneklemeler gerçekleştirilmiştir. Alınan örneklerde fiziko-kimyasal parametreler (sıcaklık, pH, iletkenlik, seki disk derinliği, çözünmüş oksijen, kalsiyum, magnezyum, SBV, geçici sertlik), besleyici elementler (nitrit azotu, nitrat azotu, amonyum azotu, fosfat fosforu ve silis) ve klorofil-a incelenmiştir. Eğrigöl de su sıcaklığının 8.3-21.1 oC, pH'ın 8.07-8.84, iletkenliğin 210-291 µS, çözünmüş oksijenin 4.3-11.7 mg/l, SBV'nin 2.2-3.2, geçici sertliğin 6.2-9.0 d0H, bikarbonatın 103.7-195.2 mg/l, toplam sertliğin 240-720 mg/l CaCO3, kalsiyum miktarının 32.1-160.3 mg/l, magnezyum miktarının 26.8-114.1 mg/l, nitritin 0.49-4.90 µg/l, nitratın 1.12-38.70 µg/l, amonyumun 3.08-48.28 µg/l, fosfatın 0.92-24.13 µg/l, silisin 24.13-181.20 µg/l ve klorofil-a'nın 0.27-2.53 µg/l arasında değiştiği saptanmıştır. Eğrigöl su kalitesi açısından 1. sınıf karakterde ve oligotrofik özelliktedir.

Anahtar Kelimeler : Eğrigöl, Orta Toros, dağ gölü, su kalitesi







yukarı

2006, 12 (2) 144-150
Triazole Grubu Fungisitlerin Buğday Tohumlarında Çimlenme ve Çıkışa Etkileri*
(Türkçe)

Fikret DEMİRCİ1 ve Salih MADEN1

Doktora Tezinden hazırlanmıştır.
1 Ankara Üniv. Ziraat Fak. Bitki Koruma Bölümü-Ankara

Tohuma uygulanan triazole grubu fungisitlerin buğday tohumlarının çimlenmesine olan etkileri özel çimlendirme kaplarında, çıkışa olan etkileri ise steril kumda yapılan denemelerde belirlenmiştir. Ele alınan fungisitlerden bromucolazole, cyproconazole çimlenme sırasında %95' in üzerinde, hexaconazolün 1. dozunda %28.25 ve 2. dozunda ise %95,5 oranında anormal çim gelişmesine neden olmuş, bu fungisitler çıkan bitki boylarında önemli oranda azalmaya neden olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: Triazole fungisitler, buğday, fitotoksisite, çimlenme, çıkış







yukarı

2006, 12 (2) 151-161
Terkos Gölü (İstanbul) Örneğinde Doğal ve Kültürel Çevrenin Korunması ve Geliştirilmesi Üzerine Bir Araştırma*
(Türkçe)

Emel BAYLAN¹ ve Nilgül KARADENİZ²

* Yüksek Lisans tezinden hazırlanmıştır.
¹ Yüzüncü Yıl Üniv. Ziraat Fak. Peyzaj Mimarlığı Bölümü-Van
² Ankara Üniv. Ziraat Fak. Peyzaj Mimarlığı Bölümü- Ankara

Araştırmada, Terkos Gölü'nün doğal ve kültürel çevresinin korunması ve geliştirilmesine yönelik temel aracın ve unsurun belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, doğal ve kültürel çevre kavramları ile doğal ve kültürel çevrenin korunması ve geliştirilmesine yönelik yaklaşımlar araştırılmıştır. Bu çerçevede ekosistem yönetimi, bütüncül su kaynakları yönetimi ve göl yönetimi konuları incelenmiştir. Araştırma alanının doğal ve kültürel çevre özelliklerinin ortaya konması, araştırmanın önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. "Ekosistem yönetimi" yaklaşımı bu iki temel çevre bileşenini birlikte ele aldığından, araştırma yöntemi olarak belirlenmiştir. Bu çerçevede alanın doğal çevre özellikleri; "ekosistem envanteri" yöntemi ile elde edilmiştir. Alanın kültürel çevre özellikleri ise, anket ve köy genel bilgi formları kullanılarak tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular ve incelenen yönetim ilkeleri birbirleriyle ilişkilendirildiğinde, alanın doğal ve kültürel çevresinin korunması ve geliştirilmesi için en uygun araç ve unsurun, ekosistem yönetimi yaklaşımı kapsamında "göl yönetimi" olduğu sonucuna varılmıştır. Bu bağlamda araştırma amacı çerçevesinde, alanda uygulanması gereken göl yönetim sürecinin bileşenleri belirtilmiştir.

Anahtar Kelimeler: Doğal çevre, kültürel çevre, göl yönetimi, Terkos Gölü








yukarı

2006, 12 (2) 162-165
Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yonca Ekim Alanlarında Görülen Önemli Hastalıkların Belirlenmesi
(İngilizce)

Mihrace Çiğdem ONAR1 ve Aziz KARAKAYA1

* Prepared from M.Sc. Thesis.
1 Ankara Üniv. Ziraat Fak. Bitki Koruma Bölümü-Ankara


Bu çalışma ile Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ayaş ve Haymana çiftlikleri ile Dışkapı yerleşkesindeki yonca ekim alanlarındaki önemli hastalıklar belirlenmiştir. 2003-2004 yıllarında belirtilen bölgelerden örnekler alınarak hastalık etmenlerinin teşhisleri yapılmıştır. Teşhisi yapılan funguslar; Phoma medicaginis var. medicaginis, Leptotrochila medicaginis, Leveillula taurica, Pseudopeziza medicaginis, Peronospora trifoliorum, Stemphylium botryosum, Stagonospora meliloti, Colletotrichum trifolii, Leptosphaerulina briosiana ve Rhizoctonia solani' dir. Bu funguslardan en yaygın olarak görüleni Phoma medicaginis var. medicaginis' dir. Leptosphaerulina briosiana ise Türkiye için yeni tespit edilen bir fungustur. Yonca mozaik virüsü de tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler: Yonca hastalıkları, Türkiye









yukarı

2006, 12 (2) 166-174
Bazı Yöresel Bakla (Vicia faba L.) Populasyonlarının Bitkisel Özellikleri ve Tane Verimlerinin Belirlenmesi
(Türkçe)


Erkut PEKŞEN1 ve Cengiz ARTIK1
1Ondokuz Mayıs Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Samsun

Bu çalışma, bazı yöresel bakla populasyonlarının bitkisel özellikleri ve tane verimlerini belirlemek ve tescilli bakla çeşit/hatları ile karşılaştırmak amacıyla 2003-2005 yılları arasında Samsun'da yürütülmüştür. Çalışmada Eresen-87, Filiz-99 ve Lara bakla çeşitleri, ICARDA'dan FLIP85-172FB ve FLIP86-116FB hatları ile Samsun, Amasya, Sinop ve Tokat illerinin bazı ilçe ve köylerindeki yetiştiricilerden toplanan 10 bakla populasyonu olmak üzere toplam 15 bakla genotipi kullanılmıştır. Genotiplere ait tane verimleri 2003-2004 ve 2004-2005 yetiştirme dönemlerinde sırasıyla 165.43-391.48 kg/da ve 277.99- 589.23 kg/da arasında değişim göstermiştir. İki yılın ortalamasına göre en yüksek tane verimi Eresen-87 (479.02 kg/da) çeşidinden, en düşük verim ise G14 populasyonundan (221.71 kg/da) elde edilmiştir. Tane verimi bakımından istatistiksel olarak birbirinden farksız ilk 10 genotip arasına giren populasyonlar G3, G4, G5, G6 ve G7 olmuştur. Bunlar arasında G3 populasyonu 395.09 kg/da tane verimi ile öne çıkmış ve tüm genotipler arasında ikinci sırada yer almıştır. Araştırmanın ilk yılında bitkiler daha fazla vejetatif gelişme göstermesine rağmen, biyolojik verim ikinci yıl daha yüksek bulunmuştur. Bu durumun ortaya çıkmasında tane verimlerinin ikinci yıl daha yüksek olması önemli rol oynamıştır. En yüksek hasat indeksi, tane verimi bakımından da en üstün olma özelliğini gösteren Eresen-87 çeşidinde (%57.73) belirlenmiştir.

AnahtarKelimeler: Bakla, Vicia faba, yerel populasyon, tohum verimi, verimle ilgili özellikler

.





yukarı

2006, 12 (2) 175-181
Farklı Sıra Aralıkları ve Tohum Miktarlarının Korunganın (Onobrychis sativa Lam.) Kuru Ot ve Ham Protein Verimi Üzerine Etkileri
(İngilizce)

Mevlüt TÜRK1 ve Necmettin ÇELİK2

*Doktora Tezinden alınmıştır.
1Süleyman Demirel Üniv. Tarla Bitkileri Bölümü-Isparta
2Uludağ Üniv. Tarla Bitkileri Bölümü -Bursa

Bu araştırma, korungaya uygulanan değişik sıra aralıkları (15, 30, 45, 60 ve 75 cm) ve tohumluk miktarlarının (40, 80, 120, 160 ve 200 kg ha-1) kuru ot ve ham protein verimine etkilerini belirlemek amacıyla Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarımsal Araştırma ve Uygulama Merkezinde 1999-2002 yılları arasında yürütülmüştür. Araştırma tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre dört tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada bitki boyu, m2'de sap sayısı, yeşil ot verimi, kuru ot verimi ve ham protein verimi tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, Güney Marmara Bölgesi'nde korungada ot üretimi için 15-30 cm sıra aralığı ve 160-200 kg ha-1 tohum miktarının kullanılması gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler: Korunga, sıra aralığı, tohum miktarı, kuru ot verimi, ham protein verimi









yukarı

 

2006, 12 (2) 182-187
Yerli ve Dış Kaynaklı Kahverengi Yumurtacı Hibritlerin Verim Özellikleri Bakımından Karşılaştırılması*
(Türkçe)

Ahmet N. FATHEL1 ve Okan ELİBOL1
* Yüksek Lisans Tezinden hazırlanmıştır.
Ankara Üniv. .Ziraat Fak. Zootekni Bölümü- Ankara


Bu çalışmada, Ankara Tavukçuluk Araştırma Enstitüsü'nde(ATAE) geliştirilen ATAK ve ATAK-S adlı 2 adet kahverengi yumurtacı genotip ile iki dış kaynaklı kahverengi yumurtacı hibrit (Nick Brown ve Lohmann Brown) çeşitli verim özellikleri bakımından karşılaştırılmıştır. Verim dönemi süresince, incelenen çoğu özellikler bakımından gruplar arasındaki farklılıkların önemli olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç olarak bu çalışmada yerli kahverengi yumurtacı ATAK ve ATAK-S hibritlerin performanslarının dış kaynaklı hibritlere göre özellikle yumurta verimi ve yem tüketimine ilişkin özellikler bakımından daha düşük olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler: Kahverengi yumurtacı, hibrit, performans özellikleri









yukarı

2006, 12 (2) 188-194
Potasyum Uygulamasının Tuz Stresindeki Arpanın Fotosentetik Pigment İçeriği, Ozmotik Potansiyel, K+/Na+ Oranı ile Bitki Büyümesindeki Etkileri
(Türkçe)

Mehmet YAĞMUR1, ,Diğdem KAYDAN1 ve Neşe OKUT1
1Yüzüncü Yıl Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Van

Bu saksı çalışmasında, Tokak 157/37 arpa çeşidinde (Hordeum vulgare L.) potasyum uygulamasının (K2SO4) tuzlu ve tuzsuz koşullarda etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Saksılarda 4 farklı (0, 200, 400, ve 600 mg K kg-1 saksı) potasyum dozu, tuzlu ve tuzsuz ortamlarda uygulanmıştır. Denemede tuzluluk düzeyi 8 mmhos cm_1 olarak belirlenmiştir. Tuz stresi şartlarında Tokak 157/37 arpa çeşidinin toprak altı ve toprak üstü kuru ağırlıkları, ozmotik potansiyeli, fotosentetik pigment içerikleri ve K+/Na+ oranında tuzsuz şartlara göre kıyaslandığında azalma belirlenmiştir. Toprağa uygulanan potasyumun Tokak 157/37 çeşidinin toprak altı ve üstü kuru ağırlıklarını, ozmotik potansiyeli, fotosentetik pigment içeriklerini ve K+/Na+ oranlarını arttırmıştır. Potasyum uygulaması bitki gelişimini önemli derecede etkileyerek tuzun negatif etkisini azaltmıştır.

Anahtar Kelimeler: potasyum, tuza dayanıklılık, arpa, ozmotik potansiyel





yukarı

2006, 12 (2) 195-202
Equation Pro (Fungisit) Uygulamasının Domates (Lycopersicon esculentum Mill.) Bitkilerinde Stomalar Üzerine Etkisi
(Türkçe)

İlkay ÖZTÜRK1
Ege Üniv., Fen Fak., Biyoloji Bölümü Bornova-İzmir

Bu çalışmada; serada saksı koşullarında yetiştirilen domates (Lycopersicon esculentum Mill.) bitkisine, Equation Pro (% 22.5 Famoxadone + % 30 Cymoxanil) fungisiti uygulanmış ve bu fungisitin domates bitkisinin stomaları üzerine olası etkileri incelenmiştir. Equation Pro uygulamaları, etikette önerilen (40 g/ 100 L suya) ve önerilenin iki katı (80 g/ 100 L suya) dozlarında yapılmıştır. Uygulama gruplarının stoma indeksi değerleri, kontrole göre azalmaktadır. Yaprağın üst yüzündeki stoma en-boy değerleri kontrole göre artmakta, yaprağın alt yüzünde ise azalmaktadır. Anormal stoma sayıları ile kapalı stoma sayılarında doz artışına paralel olarak bir artış dikkati çekmektedir. Bu da, elde edilecek ürün miktarı üzerinde dolaylı olarak olumsuz bir etki oluşturabilir.

Anahtar Kelimeler: Stoma, fungisit, famoxadone, cymoxanil, domates










yukarı

2006, 12 (2) 203-209
Bazı Yapay Mera Karışımlarında Ekim Yöntemleri ve Azot Dozlarının Fide Gelişmesine Etkileri*
(Türkçe)

Altıngül ÖZASLAN PARLAK1 ve Hayrettin EKİZ2

* Doktora Tezinden hazırlanmıştır.
1 Çanakkale Onsekiz Mart Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Çanakkale
2 Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Ankara

Bu araştırma Orta Anadolu kıraç koşullarında bazı yapay mera karışımlarında ekim yöntemleri ve azot dozlarının yem verimi ve kalitesine etkilerinin belirlenmesi amacıyla 2001 yılında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlasında yürütülmüştür. Araştırmada otlak ayrığı, kılçıksız brom, korunga ve çayır düğmesi bitkilerinden ikili ve üçlü karışımlar oluşturulmuştur. Serpme, aynı sıraya ve farklı sıralara ekim yapılarak azotun 0, 5 ve 10 kg/da dozları uygulanmıştır. Karışımda bulunan bitkilerin fide kuru ağırlığı ekim yöntemleri ve azot dozlarından etkilenmemiştir. Ekim yöntemleri metrekaredeki fide sayısı ve fide çıkış oranları üzerinde etkili olmuştur. Farklı sıraya yapılan ekimlerde otlak ayrığı ve kılçıksız bromun hem metrekaredeki fide saysı hem de fide çıkış oranı yüksek bulunmuştur. Meyvesiyle ekilen korunga ve çayır düğmesinde en fazla fide çıkış oranı aynı sıraya yapılan ekimlerde elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler: otlak ayrığı, kılçıksız brom, korunga, çayır düğmesi, karışımlar, ekim yöntemleri,
azot dozları, fide çıkışı







yukarı

2006, 12 (2) 210-215
Bazı İran Üçgülü (Trifolium resupinatum L.) Hatlarında Tohum Verimi ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi*
(Türkçe)

Akın ÖRSDÖVEN1 ve Hayrettin KENDİR1
*Yüksek Lisans Tezinden hazırlanmıştır.
1Ankara Üniv Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü- Ankara


Bu çalışmada, dünyada ve ülkemizde önemli tarımsal potansiyele sahip üçgül türlerinden olan İran üçgülü hatlarının tohum verimi ve verim komponentleri incelenerek en yüksek tohum verimini sağlayan bitkilerin ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırma 2005 yılında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlasında yürütülmüştür. Çalışmadan elde edilen verilere göre, bitkisel ve tarımsal özellikleri incelendiğinde kömeçte çiçek sayısı en çok 5400 numaralı hatta 27.61 adet, en uzun bitki boyu 5400 numaralı hattan 74.47 cm, en geniş sap çapı 5464 numaralı hattan 6.36 mm, ana dalda kömeç sayısı en fazla 5480 numaralı hattan 34.80 adet, en geniş kömeç çapı 5453 numaralı hattan 8.97mm, kömeçte tohum sayısı en fazla 5461 numaralı hattan 20.07 adet, çiçekte tohum sayısı en fazla 5453, 5456 ve 5461 numaralı hatlardan 1.2 adet, bin tohum ağırlığı en fazla 5475 numaralı hattan 1.40 gram, en fazla tohum verimi 5480 numaralı hattan 59.23 kg/da, en fazla çimlenme oranı 5480 numaralı hattan % 95.93, en fazla sert tohumluluk 5456 numaralı hattan % 1.83 elde edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, tohum üretmek amacıyla yapılacak İran üçgülü yetiştiriciliğinde 5480 ve 5475 numaralı hatlar Ankara koşullarında öne çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler: İran üçgülü, bitkisel özellikler, tohum verimi, verim komponentleri







yukarı

2006, 12 (2) 216-220
Kesikköprü Baraj Gölü (Türkiye) Zooplankton Kommünitesinin Shannon - Weaver İndeksi ile Analizi
(İngilizce)

Sibel YİĞIT1
1Ankara Univ. Fen Fak. Biyoloji Bölümü-Ankara


Kesikköprü baraj gölü, 11 Rotifera, dokuz Cladocera ve sekiz Copepoda türüyle temsil edilen oligotrofik bir göldür. Kesikköprü Baraj Gölündeki zooplankton kommünitesinden alınan veriler Shannon - Weaver indeksine gore analiz edilmiştir. İndeks değerleri zooplanktonik organizmaların toplam sayısı ile pozitif korelasyon göstermemiştir. Bu nedenle indeks değeri (H=2,10) sonbaharda diğer mevsimlere göre daha yüksektir, Bolluk ve Shannon - Weaver indeks değerlerinin her ikiside UPGM cluster metodu ile analiz edilmiştir. Shannon - Weaver değerleri kullanılarak yapılan analizde yaz ve kış mevsimleri çok benzer olarak bulunmakla birlikte, ilkbahar ve sonbahar mevsimleri mevsimsel bolluk ile benzerlik göstermiştir. Bu açıdan Shannon - Weaver indeksi Kesikköprü Baraj Gölünün trofik düzeyinin belirlenmesi ve izlenmesinde kullanışlı değildir. Bununla birlikte H değerleri zooplankton kommütesinin tür bolluğundaki mevsimsel homojeniteyi göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: Zooplankton, Shannon - Weaver, bolluk, Türkiye









yukarı








yukarı








yukarı








yukarı

 






yukarı

 




yukarı